Sorry, no posts matched your criteria.

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

پتنت شرکت دل از لپتاپی با دو نمایشگر جداشونده خبر می‌دهد

۱۶ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


چند وقتی است که شرکت‌های مختلف نظیر مایکروسافت، لپتاپ‌های با نمایشگر جداشونده تولید می‌کنند. از میان آنها می‌توان به سرفیس بوک جدید این کمپانی اشاره کرد. حال شرکت دل پتنت تازه‌ای منتشر کرده که نشان می‌دهد قصد دارد گامی بلند در تولید گجت‌هایش بردارد و لپتاپی با دو نمایشگر جداشونده تولید کند.

بدین ترتیب کاربران در آینده نزدیک خواهند توانست به راحتی با استفاده از این دو نمایشگر جدا شونده، چندین کار را با هم انجام دهند. این لپتاپ‌ها می‌تواند بهترین گزینه برای طراحان، ادیتورها و … باشند چرا که در لحظه می‌توانند نمایشگر را جدا کرده و چندین نفر به صورت همزمان از این لپتاپ‌ها بهره ببرند.





این پتنت «سیستم‌های رسیدگی اطلاعات با چند نمایشگر جداشونده» نامگذاری شده و نشان می‌دهد کاربر می‌تواند به روش‌های گوناگون از چند نمایشگر جداشونده برای یک لپتاپ استفاده نماید.

برای این دو نمایشگر جداشونده نوارها‌ی استوانه‌ای آهنی تعبیه شده که خاصیت مغناطیسی دارند و بدین ترتیب استفاده از آنها یا جدا کردنشان از لپتاپ بسیار ساده خواهد شد. کاربر به راحتی می تواند از یکی از این نمایشگر‌های برای خود استفاده کند و دیگری را در اختیار مشاهده‌کنندگان، یا حتی سرپرست خود قرار دهد و محتوایی را برایش به نمایش درآورد.

در سناریوی دیگری که توسط شرمت دل در این پتنت به تصویر درآمده، می‌توان به استفاده همزمان از این نمایشگر اشاره کرد. بسیاری از تولیدکنندگان محتوا برای ویرایش فیلم‌هایشان از دو مانیتور استفاده می‌کنند و بدین شکل می‌توانند در لحظه دو محتوای کامل پیش روی خود داشته باشند.

با استفاده از لپتاپ‌های جدید شرکت دل و دو نمایشگر جدا شونده آن، تدوینگران قادر خواهند بود بدون استفاده از مانیتوری جدید، گجتی کاربردی را در اختیار داشته باشند و از آن بهره لازم را ببرند. قرار گرفتن نوارهای استوانه‌ای و لولاهای مغناظیسی بکار رفته برای این لپتاپ، موجب می‌شود قرار گرفتن صفحه نمایش در محل‌های مختلف  آسانتر شود و کاربر گزینه‌های متعددی در اختیار خود داشته باشد.


چه انتظاری از شرکت های مطرح در CES 2019 داریم

۱۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


در دهه اخیر، سال میلادی جدید در دنیای فناوری با یکی از مهمترین رویداد های حوزه تکنولوژی همزمان شده است. CES هر ساله اوایل ژانویه در لاس وگاس ایالات متحده برگزار می شود و فرصتی برای شرکت های حوزه تکنولوژی فراهم می کند تا لوازم الکترونیک مصرفی جدید را معرفی کرده و به نمایش بگذارند. با این حال متأسفانه بازدید از این رویداد برای عموم ممکن نیست اما روزنامه نگاران و بلاگرها می توانند از آن بازدید کنند.

از سال ۱۹۶۷ رویداد CES برگزار (از ۱۹۷۸ به بعد رد لاس وگاس) و البته در برهه هایی به صورت چند سال یک بار اجرا شده. اکنون این رویداد، فضای نمایشگاهی ۲۵۵ هزار متر مربعی را برای مجموع شرکت ها فراهم می کند و شامل ۱۱ سالن و ۲۴ دسته بندی محصول است. CES تعداد ۱۸۰ هزار نفر از ۱۵۵ کشور را به خود جذب می کند و ۶۵۰۰ رسانه با بازدید از ۴۵۰۰ شرکت حاضر در نمایشگاه این رویداد را پوشش می دهند. تقریباً تمامی شرکت های بزرگ حوزه فناوری در CES حضور دارند و البته در این بین اپل یک استثناء است.

انتظار می رود در CES 2019 شاهد رونمایی از محصولات حوزه واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، سیستم های کنترل صوتی، تجهیزات سازگار با شبکه مخابراتی ۵G، خودروهای همیشه متصل، رباتیک، خانه ها و شهرهای هوشمند، سلامتی، خواب، ورزش، لوازم جانبی و … باشیم.





CES 2019

در این بین احتمالاً برخی از فناوری ها که در ماه های اخیر محبوب تر از بقیه بوده اند بیش از سایرین بدرخشند. از این جمله می توان به کنترل صوتی اشاره کرد و شاید با معرفی محصولاتی از شرکت هایی از قبیل سامسونگ شاهد آغاز مرگ کنترل تلویزیون سنتی باشیم.

هدفون ها هم احتمالاً به لطف کیت توسعه دستیار صوتی الکسای آمازون که توسط کوالکام ارائه شده شاهد پیشرفت هایی در زمینه یکپارچه شدن با دستیارهای صوتی باشند. ترند دیگر امسال نمایشگرهای انعطاف پذیر مشابه با آن چیزی است که در گوشی تاشوی سامسونگ مشاهده کرده بودیم.

علاوه بر گوشی های بهره مند از این نمایشگرها انتظار داریم در حوزه های دیگر هم شاهد استفاده از این فناوری باشیم. از جمله این محصولات لپتاپ ها و تبلت ها هستند که امید می رود از نمایشگرهای تاشو بهره مند شوند. اگر تغییراتی در سیستم عامل هایی از جمله اندروید و ویندوز برای سازگاری با این نمایشگرها را شاهد باشیم رویداد امسال هیجان انگیز تر هم خواهد شد.

در ادامه قصد داریم به برخی از اصلی ترین محصولاتی بپردازیم که شرکت های مطرح احتمالاً قصد معرفی آنها را دارند.

AMD

AMD اعلام کرده که در CES 2019 نسل سوم از پردازنده های رایزن و کارت های گرافیک جدید را معرفی می کند. بر اساس آنچه تا کنون فاش شده پردازنده ها شامل موارد زیر هستند:

  • سه مدل اقتصادی رایزن ۳ (۳۳۰۰، ۳۳۰۰X و ۳۳۰۰G)
  • سه مدل میان رده رایزن ۵ (۳۶۰۰، ۳۶۰۰X و ۳۶۰۰G)
  • دو مدل رایزن ۷ (۳۷۰۰ و ۳۷۰۰X)

CES 2019

در کنار این پردازنده ها شاید AMD ما را با چند پردازنده جدید موبایل غافلگیر کند:

  • رایزن ۳ با مدل ۳۲۰۰U و فرکانس ۲٫۶ گیگاهرتز
  • رایزن ۳ با مدل ۳۳۰۰U و فرکانس ۲٫۱ گیگاهرتز
  • رایزن ۵ با مدل ۳۳۰۰U و فرکانس ۲٫۱ گیگاهرتز

مورد دیگر پردازشگرهای گرافیکی Navi خواهد بود. علاوه بر این احتمالاً شاهد کارت های گرافیک جدید رادئون با پردازشگر گرافیکی Vega II با معماری ۷ نانومتری خواهیم بود. خبر هایی هم از چیپست مادربورد X570 به گوشی می رسد که گفته شده از PICe نسخه ۴٫۰ پشتیبانی می کند.

اینتل

مدت ها است که خبرهایی در مورد کارت گرافیک مستقل اینتل شنیده می شود. شاید CES امسال مکانی باشد که برای اولین بار شاهد این محصول باشیم. البته این کارت گرافیک در سال ۲۰۲۰ روانه بازار خواهد شد.

CES 2019

در دنیای پردازنده ها اما گمانه زنی ها اشاره کرده اند که اینتل در پی توسعه پردازنده ای با ۱۰هسته و ۲۰ رشته پردازشی (ترِِد) است که با اسم رمز «کامت لِیک» شناخته می شود. احتمالاً این پردازنده هم از معماری ۱۴ نانومتری بهره می برد. شاید در روزهای آتی بعد از مدت ها اینتل موفق می شود رقیب دیرینه خود، AMD را در زمینه تعداد هسته ها شکست دهد.

ایسوس

CES 2019

کمپانی تایوانی احتمالاً در CES 2019 تبلت های مبتنی بر سیستم عامل کروم خود را که به تازگی معرفی کرده به نمایش خواهد گذاشت. در کنار این موارد شاید محصولات دیگری از این شرکت هم رونمایی شوند که البته اطلاعات دقیقی در مورد آنها در دسترس نیست.

سامسونگ

ساعاتی پیش کره ای ها از سه مانیتور جدید رونمایی کردند؛ اسپیس مانیتور، یک مدل ویژه طراحان و یک مانیتور گیمینگ فوق عریض ۴۹ اینچی. انتظار داریم در CES 2019 شاهد نمایش این محصولات باشیم.

در حالی که معرفی گوشی های سری گلکسی اس در سال های اخیر در رویداد MWC اتفاق افتاده ولی با احتمال بسیار کم شاید این بار شاهد رونمایی از گلکسی اس ۱۰ در CES باشیم.

تلویزیون های سامسونگ هم با به روز رسانی هایی در این رویداد به نمایش در می آیند. احتمالاً کره ای ها با تلویزیون های پیشرفته تر با پنل های QLED و شاید تلویزیونی با نمایشگر شفاف به لاس وگاس بیایند.

CES 2019

پشتیبانی از موس و کیبورد از قابلیت های جدید تلویزیون های آتی سامسونگ خواهد بود. علاوه بر این گفته شده که قرار است تلویزیون های جدید این شرکت امکان اتصال راحت تر به کامپیوتر و سایر وسایل برای اجرای اپلیکیشن ها را داشته باشند.

بنا بر گمانه زنی هایی ادعا شده که تلویزیون های جدید به هر دو دستیار صوتی گوگل و بیکسبی سامسونگ مجهز خواهند شد و به این ترتیب کاربران می توانند به دلخواه خود از هر یک از آنها استفاده کنند.

مدل هایی از فریم تی وی های سامسونگ با پنل های QLED هم احتمالاً در بین محصولات نمایش داده شده باشند.

کانن

CES 2019

دوربین پاورشات G7 X Mark III احتمالاً یکی از محصولات در نظر گرفته شده ژاپنی ها برای رویداد امسال است. گفته شده که این دوربین از حسگر جدید و لنزی با محدوده زوم بیشتر بهتر می برد و ارگونومی بدنه آن هم با دوربین های قبلی سری G متفاوت است. همچنین زمزمه هایی مبنی بر دوربین دیگری از این سری، G9 X Mark III شنیده می شود.

انویدیا

بر اساس اطلاعاتی که در روزهای اخیر فاش شده انتظار می رود انویدیا از پردزاشگر گرافیکی RTX ویژه لپتاپ ها رونمایی کند. در اطلاعات منتشر شده از سوی یکی از تولید کننده های چینی به ۴ مدل کارت گرافیک اشاره شده که بر اساس معماری ۱۲ نانومتری تولید شده و احتمالاً بیشتر مدل ها در لپتاپ های گیمینگ سنگین وزن با پردازنده های Core i9 اینتل همراه خواهند شد. انتظار می رود مدل ها به این ترتیب باشند:

  •  GeForce RTX 2050 Mobile
  • GeForce RTX 2050 Ti Mobile
  •  GeForce RTX 2060 Mobile
  •  GeForce RTX 2070 Mobile
  •  GeForce RTX 2070 MAX-Q
  •  GeForce RTX 2080 MAX-Q

CES 2019

علاوه بر این ها احتمالاً شاهد یک کارت گرافیک ضعیف تر GeForce MX250 در رویداد لاس وگاس خواهیم بود. مانیتور گیمینگ ۶۵ اینچی با رزولوشن ۴K هم محصول دیگری است که شاید در این رویداد مشاهده کنیم.

ال جی

تأیید شده که تلویزیون های جدید ال جی مجهز به پردازنده های سری آلفا ۹ در این رویداد معرفی خواهند شد. این تلویزیون ها رزولوشن ۴K به همراه پشتیبانی از درگاه HDMI نسخه ۲٫۱ را ارائه خواهند داد و از رزولوشن ۸K بهره می برند.

همچنین شنیده شده بود که در رویداد CES سال قبل، نمایشگرهای اولد رول شونده ال جی البته در پشت درهای بسته برای تعدادی از خبرنگاران به نمایش در آمده. شاید در CES 2019 این نمایشگر رونمایی شود، البته این موضوع هنوز تأیید نشده است.

مانیتور فوق عریض ۴۹ اینچی ال جی محصول دیگری بوده که به تازگی معرفی شده و در رویداد پیش رو حضور دارد. مانیتور دیگر یک محصول گیمینگ با نرخ رفرش ۱۴۴ هرتز است.

CES 2019

در کنار این محصولات ال جی اخیراً از سه مدل ساندبار سازگار با استاندارد صوتی دالبی اتموس رونمایی کرده بود که تمامی آنها با دستیار صوتی گوگل سازگارند.

شایعاتی شنیده می شد که اشاره به رونمایی از گوشی با نمایشگر تاشو داشت اما به نظر می رسد در CES امکان بررسی این محصول فراهم نشود و این مورد به رویداد MWC در چند هفته دیرتر موکول شود.

سونی

CES 2019

بسیاری از شرکت های سازنده گوشی های هوشمند در تلاش هستند تا اولین گوشی سازگار با شبکه های مخابراتی ۵G را معرفی کنند. شاید سونی با معرفی اکسپریا ۵G در CES 2019 از بقیه سبقت بگیرد. انتظار می رود اکسپریا XA3 با نمایشگر ۵٫۹ اینچی در کنار مدل اقتصادی اکسپریا L3 مجهز به نمایشگر ۵٫۷ اینچی معرفی شوند.

گمان می رود اسپیکر هوشمند مجهز به نمایشگر محصول دیگر شرکت ژاپنی باشد که در این رویداد معرفی می شود.

شیائومی

CES 2019

گوشی تاشو با ۳ پنل که ساعاتی قبل ویدیویی از آن منتشر شد، با طراحی خاصش شاید در CES 2019 رونمایی شود. معرفی یک گوشی ۵G هم چندان دور از ذهن نخواهد بود.

Royale

CES 2019

این شرکت اولینی بود که گوشی هوشمند فلکس پای با نمایشگر تاشو را معرفی کرد. احتمال می رود در رویداد پیش رو شاهد به نمایش گذاشته شدن آن برای خبرنگاران باشیم.


جمع‎بندی ۲۰۱۸؛ نگاهی به کارنامه پی سی گیمینگ در سالی که گذشت

۱۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


برخلاف ایکس باکس و پلی استیشن، پی سی هیچوقت پلتفرمی یگانه نبوده است. در عوض پی سی مجموعه‌ای از جزیره‎های ناهمسان است که دریای خروشان واحدی بر تمامی آن‌ها حکم‎رانی می‌کند.

در حالی که این ساختار طی سالیان متمادی به ابداعات مختلف منتهی شده، در سال ۲۰۱۸ پلتفرم استیم -با تمام مشکلات بی سامانی‎اش و مسمومیت جامعه‎اش- کمتر از هر زمان دیگر از بازی‎سازان مستقل حمایت کرد و بیشتر از هر زمان دیگر به مانعی برای موفقیت آنها تبدیل شد. کمپانی‎های بزرگ‎تر مثل بتسدا و اکتیویژن هم در این بین متوجه شدند که می‎توانند مینی-پلتفرم‌های خاص خود را بسازند. و بسیاری از بازی‌های دیگر -غول‌هایی نظیر فورت‎نایت، لیگ آو لجندز، وارفریم و Path of Exile- خود به پلتفرم‎هایی بزرگ تبدیل شدند.

این تغییر رویکرد آرام، برای چند سال در حال وقوع بوده اما امسال به راه‌اندازی چندین فروشگاه تازه از سوی بزرگانی مثل دیسکورد و اپیک منجر شد. حالا که توسعه‎دهندگان بزرگ و کوچک همگی به فکر فرار از سیاه‎چاله استیم افتاده‌اند، پی‎سی گیمینگ چند دسته‌تر از هر زمان دیگر به نظر می رسد؛ چه این موضوع به پیشرفت منجر شود و چه به پسرفت. گزینه‎های بیشتر به معنای فضای بازتر برای ایده‎های بیشتر است و احتمالاً به شکل‎گیری تیم‎های بازی‎سازی طبقه متوسط منجر شود؛ حداقل تا به امروز تقریباً هیچ دسته‎بندی میانه‌ای وجود نداشته و توسعه‎دهندگان عمدتاً به دو دسته‎بندی بزرگ و مستقل تقسیم می‎شوند.

دوران طلایی بازی‎های مستقل در سال ۲۰۱۰ قرار نیست تکرار شود اما امید می‎رود که دوران فرمان‎روایی استیم رو به پایان باشد. بیاید نگاهی بیندازیم به سالی که پلتفرم‌های مختلف پی سی پشت سر گذاشتند.

استیم

استیم و پی سی گیمینگ

در ابتدای سال ۲۰۱۸، انتقادهای فراوان رسانه‎ها باعث شد که والو بالاخره مجبور به حل مشکل گروه‎های نفرت‎پراکن در جامعه استیم شود. این کمپانی تقریباً تمام گروه‌های خودبرترپندار، ضد عرب و نژادپرست را از استیم حدف کرد؛ اما هیچوقت درباره این موضوع اطلاع‎رسانی عمومی و هیچوقت قوانینی که از همان ابتدا به شکل‎گیری چنین گروه‎هایی منجر شده بودند را اصلاح نکرد.

از طرف دیگر نقدهای کاربران هم به مشکلی بزرگ تبدیل شد و گیمرها به خاطر هر دلیل موجه و غیر‎موجهی -از حضور زنان در داستان‎های تاریخی گرفته تا کاهش قیمت زودهنگام بازی‎ها- از خجالت عناوین مختلف درآمدند. از این‎ها که بگذریم، نارضایتی از از عناوین Asset-flip هم از هر زمان دیگر بیشتر شد؛ Asset-flip در جامعه استیم به بازی‎هایی گفته می‎شود که با استفاده از محیط‌ها، تکسچرها و افکت‌های صوتی از پیش آماده، صرفاً برای درآمدزایی آسان و سریع ساخته شده اند. گیمرها در سالی که گذشت تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا اثبات کنند که برخی توسعه‎دهندگان تنبل هستند و لیاقت کمترین میزان از احترام را هم ندارند.

در ماه سپتامبر والو اعلام کرد که یک تیم داخلی برای نظارت بر کامنت‌ها تشکیل داده اما حداقل تا به امروز کمترین تفاوتی در جو مسموم استیم مشاهده نمی‎شود. مثل روند چند سال اخیر، والو طی سال ۲۰۱۸ با انتقادهای فراوان به‎خاطر بی‎توجهی به برخی از بنیادین‎ترین سیستم‎های استیم مواجه شد و مثل روند چند سال اخیر ترجیح داد هیچ پاسخی به این انتقادات ندهد یا در بهترین حالت صرفاً از وجود مشکل ابراز آگاهی کند.

از جمله انتقادات توسعه‎دهندگان، قوانین نه‎چندان یکپارچه درباره بازی‎هایی بود که محتویات بزرگ‎سالانه را شامل می‏‎شوند. والو هم به جای اینکه از منابع خود برای تعیین قوانینی واضح و منصفانه استفاده کند، اعلام کرد که از این پس هر عنوانی قابلیت انتشار در استیم را دارد؛ البته به جز عناوینی که «غیرقانونی یا صرفاً ترول‎آمیز» هستند. علی‎رغم تغییر قوانین، والو بازهم به حذف گروهی بازی‎ها از پلتفرم خود ادامه داد و رویکردی متناقض نسبت به بازی‎های بزرگ‎سالانه داشت.

الگوریتم‎های استیم کماکان به شکلی شلخته و ناکارآمد عمل می‎کنند و بسیاری از بازی‎های عرضه شده در این پلتفرم هنوز هم کوچک‎ترین فرصتی برای دیده شدن ندارند. ناشرانی مثل بتسدا و اکتیویژن به نظر از تمام این مشکلات (و البته سهم ۳۰ درصدی والو از فروش بازی‎هایشان) خسته شده‎اند و ترجیح می‌دهند بازی‎های خود را روی پلتفرم مخصوص خودشان عرضه کنند.

اپیک گیمز، خالق بازی فورت‎نایت -که به تنهایی جامعه کاربری گسترده‎تری نسبت به استیم دارد- در ماه دسامبر تصمیم به راه‎اندازی اپیک گیمز استور گرفت و اعلام کرد که به جای ۳۰ درصد، تنها ۱۲ درصد از فروش بازی‎ها را دریافت خواهد کرد. تا به این لحظه، به نظر می‎رسد که اصلی‎ترین استراتژی اپیک گیمز برای مقابله با استیم، عناوین انحصاری باشد؛ اما توسعه‎دهندگانی که از رفتارهای والو خسته شده‎اند امیدوارند با ظهور اپیک گیمز استور، تفاوتی اساسی ایجاد شود. البته استیم هم اخیراً اعلام کرد که با رسیدن به درآمدهای چند میلیون دلاری مشخص، سهم کمتری از فروش هر بازی دریافت می‏‎کند؛ اما این سیاست‎ هم صرفاً به نفع بازی‎سازان و ناشران بزرگ است و یک دلیل دیگر به توسعه‎دهندگان مستقل می‎دهد تا هرچه زودتر از استیم خارج شوند.

اما علی‎رغم تمام این مسائل، استیم هنوز هم بزرگ‎ترین جامعه پی‎ سی گیمرها را در خود جای داده و به این زودی‎ها از تخت پادشاهی پایین نمی‎آید. این پلتفرم ضمناً در سال ۲۰۱۸ به قطبی مهم در بازار چن تبدیل شد و شاهد سرازیر شدن انبوهی از بازی‎های چینی بود. اما با سوراخ‎هایی که هم‎اکنون در جلیقه ضدگلوله استیم ایجاد شده، پیش‎بینی اتفاقاتی که در سال ۲۰۱۹ خواهند افتاد سخت است.

اپیک گیمز استور

اپیک گیمز در روز چهارم دسامبر اعلام کرد که مشغول ساخت فروشگاه دیجیتالی مخصوص خود است و در روز هفتم دسامبر شاهد آغاز به کار این فروشگاه بودیم. اپیک گیمز استور خیلی زود به تهدیدی برای استیم تبدیل شد و حتی سرگی گالیونکین، سازنده Steam Spy به استخدام آن درآمد. شمار بازی‎هایی که هم‎اکنون در این استور عرضه شده‎اند از انگشتان دست فراتر نمی‎روند اما اپیک با هوشمندی در حال انتخاب عناوین انحصاری ارزشمند (مثل Ashen ،Hades و Super Meat Boy Forever) بوده تا در نخستین روزهای حیاتش حرف‎های بسیار برای گفتن داشته باشد.

اگرچه سیاست‎های شدیداً رقابتی اپیک مانند دریافت سهم کمتر از فروش بازی‎ها و نظارت جدی بر جامعه اپیک گیمز استور به شکلی انکارناپذیر نویدبخش به نظر می‎رسند، هنوز زمان زیادی باقی مانده تا کاتالوگ بازی‎های این فروشگاه تکمیل‎تر شود و بتوان آن را یک رقیب جدی برای استیم تلقی کرد.

اوریجین

اوریجین هنوز همان چیزی است که از سال‎ها پیش بوده؛ عمدتاً به این خاطر که الکترونیک آرتز تقریباً به هیچ چیز جز پول درون جیب گیمرها اهمیتی نمی‎دهد. اما در حالی که اکثر گیمرها به اوریجین به چشم لانچری اضافه و آزاردهنده برای تجربه عناوینی مثل بتلفیلد ۵ و فیفا نگاه می‎کنند، حداقل چند قابلیت مهم به اوریجین اضافه شده.

مهم‎ترین قابلیت جدید، سرویس اشتراکی Origin Access Premier است که تا حدی زیادی سرویس Game Pass مایکروسافت را یادآور می‎شود. با قیمت ۱۴٫۹۹ دلار در ماه، مشترکین Premier به کاتالوگی عظیم از بازی‎ها دسترسی می‎یابند و ضمناً قادر به تجربه زودهنگام عناوین جدید الکترونیک آرتز هستند. البته اگر جزو مشترکین سرویس Origin Access باشید هم هنوز قادر به تجربه زودهنگام بازی‎ها هستید، اما مشترکین Premier به نسخه نهایی بازی و بدون هیچ محدودیت دسترسی می‎یابند.

هنوز باید دید که این سرویس تا چه حد می‎تواند برای الکترونیک آرتز سودآور باشد، اما از آن جایی که بازی‎های مثل بتلفیلد ۵ و Anthem دیگر سیزن پس ندارند، بعید نیست که شاهد تمرکز شدید الکترونیک آرتز روی Origin Access Premier باشیم.

بتل.نت

در سال ۲۰۱۸ سرویس بتل.نت از منظر قابلیت‎های تازه تقریباً بی‎تغییر باقی ماند اما دست به چندین حرکت سوال‎برانگیز زد. به عنوان مثال این پلتفرم شروع به پروموت برخی از استریمرهای اوورواچ و بی‎توجهی به سایرین کرد که در نوع خود عجیب بود. علاوه بر این بتل.نت به آرامی در حال قدم گذاشتن در قلمرویی فراتر از قلمروی بازی‎های بلیزارد است.

بعد از اینکه دستینی ۲ به شکلی غیرمنتظره در حیاط پشتی بلیزارد عرضه شد، امسال نوبت Call of Duty Black 4 بود تا همین روند را ادامه دهد. در حالی که در گزارش‎ها آمده اکتیویژن، بلیزارد را شدیداً تحت فشار قرار داده و مایک مورهایم هم دیگر مدیریت بلیزارد را برعهده ندارد، بتل.نت سال خود را با بحران هویت به پایان رساند.

دیسکورد

دیسکورد در ابتدا به عنوان نرم‎افزاری برای چت صوتی و فضایی اجتماعی، متشکل از چت روم‎های گوناگون شروع به کار کرد. هم‎اکنون نیز بازی‎هایی نظیر سایبرپانک ۲۰۷۷ و پابجی سرورهایی رسمی در دیسکورد دارند تا طرفداران در آنها قادر به گفتگو و تبادل نظر باشند.

اما دیسکورد طی سال ۲۰۱۸ شروع به گسترش گزینه‎های اجتماعی خود کرد و حتی استور مخصوص به خودش را راه انداخت. همه‎چیز با تبی به نام «Games» شروع شد که مثل استیم به کاربران اجازه می‎داد لیست عناوینی که دوستان‎شان مشغول تجربه آن‎ها بودند را مشاهده کنند.

بعد از این اما شاهد به راه‌اندازی یک فروشگاه کامل بودیم که حالا بازی‎هایی نظیر دارک‎سایدرز ۳ در آن به فروش می‎رسند. کاتالوگ بازی‏‌های دیسکورد بسیار محدود است اما عناوینی مانند Bad North پیش از هر استور دیگر در این فروشگاه عرضه شدند. ضمناً در حرکتی شدیداً رقابتی، دیسکورد اخیراً اعلام کرد که تنها ۱۰ درصد از فروش بازی‎ها را برای خود بر می‎دارد که به شکلی واضح، استیم و اپیک گیمز استور را به رقابت دعوت می‎کند.

کارت‎های گرافیک

امسال سالی بود که تب و تاب استخراج ارزهای رمزپایه بالاخره فروکش کرد و بازار کارت‎های گرافیک و مشتریان آن مجلی برای تنفس یافتند. در سال ۲۰۱۷ میزان فروش کارت‎هایی مانند GTX 1080 به قدری افزایش یافته بود که این سخت‎افزارها شدیداً نایاب شدند و با قیمتی تقریباً تا دو برابر بیشتر از قیمت پایه ابتدایی به فروش می‎رسیدند.

اما امسال نه تنها قیمت کارت‎های گرافیک مجدداً کاهش یافت، بلکه شاهد رونمایی از چندین گزینه تحسین برانگیز جدید نیز بودیم. کارت‎های گرافیک سری RTX انویدیا به عنوان مثال کارت‎هایی خوش قیمت هستند که تکنولوژی رهگیری پرتو را به بازی‎های ویدیویی می‎آورند. این تکنولوژی که هم‎اکنون در عناوین مثل بتلفیلد ۵، Shadow of the Tomb Raider و فاینال فانتزی ۱۵ به کار گرفته شده، نورپردازی در بازی‎های ویدیویی را دگرگون کرده و کیفیت بصری آن‎ها را به شکلی چشمگیر افزایش می‎دهد. سری RTX انویدیا ضمناً رویای دیرباز پی سی گیمرها را هم محقق کرد؛ یعنی اجرای بازی‎ها با رزولوشن ۴K و بیش از ۶۰ فریم بر ثانیه.

بازی‎ها

در سال ۲۰۱۸ پلتفرم پی سی هیچ بازی شاخصی (مثل پابجی در سال ۲۰۱۷) نداشت اما تب بتل‌رویال ادامه پیدا کرد و ایکس باکس و پلی استیشن را هم بلعید. فورت‎نایت به پرچمدار عناوین بتل‌رویال تبدیل شد و از پابجی که اکنون بلبشویی از گلیچ و باگ است پیشی گرفت. سایر بازی‎های بتل‌رویال مثل Realm Royale در سایه فور‎ت‎نایت به موفقیت نسبی رسیدند اما تا زمان عرضه Call of Duty Black Ops 4 به همراه حالت Blackout، هیچ عنوانی نتوانست توجه‎ها را (حداقل برای مدتی کوتاه) از فورت‎نایت بردارد.

بیرون از حباب بتل‌رویال، غول‎های پی سی مثل لیگ آو لجندز، دوتا ۲، ورلد آو وارکرفت، اوورواچ و کانتر استرایک: گلوبال آفنسیو روند موفقیت‎آمیز همیشگی را ادامه دادند؛ هرچند که چند تصمیم اشتباه در دیزاین، به اوورواچ و ورلد آو وارکرفت آسیبی اندک زد. کانتر استرایک با یک به‎روزرسانی که حالت بتل‌رویال را به بازی اضافه می‎کرد رایگان شد و دیگر بزرگان پی سی مثل Rainbow Six Siege، وارفریم و Path of Exile در مسیرهایی که کمتر کسی قادر به پیش‎بینی‎شان بود به تکامل رسیدند.

از نظر پورت‎های پی سی، بازی‎های کلان بودجه‎ای مثل Assassin’s Creed Odyssey، کال آو دیوتی: بلک آپس ۴ و Shadow of the Tomb Raider عمدتاً قابل قبول بودند اما پورت‎هایی مثل Chrono Trigger بار دیگر سوهان روح پی سی گیمرها شدند. البته اسکوئر انیکس در نهایت مشکلات این بازی را رفع کرد اما بازیکنان برای مدتی نسبتاً طولانی باید از مشکلات فراوان چشم‎پوشی می‎کردند تا قادر به کسب تجربه‎ای سرگرم‎کننده باشند. ضمناً در این بین برخی توسعه‎دهندگان هم‎چنان کنسول‎ها را به پی سی ترجیح دادند؛ مثل Red Dead Redemption 2 که عدم عرضه‎اش روی پی سی، قلب را به درد می‎آورد.

برخلاف تمام توقعات، والو امسال بازی کارتی Artifact را که در جهان دوتا ۲ می‎گذرد عرضه کرد. و گرچه گیمرها پیچیدگی مکانیک‎های آن و هوشمندی‎اش در تبدیل ژانر MOBA به یک بازی کارتی را ستوده‎اند، اتکای شدید بازی بر پول دنیای واقعی و اصطلاحاً Pay-to-Win بودن آن بسیاری را ناامید کرد. تعداد بازیکنان فعال Artifact مدت کوتاهی بعد از عرضه آن به شکلی چشمگیر کاهش یافت که نشان داد دردسر برای والو در راه است. اکنون تعداد بازیکنان فعال در محدوده قابل قبولی قرار دارد اما به هیچ وجه با دیگر عناوین برجسته والو قابل قیاس نیست.

پی سی امسال هم بهشتی برای بازی‎های کوچک بود؛ هرچند که ماهیت شلوغ پلتفرم‎هایی مثل استیم باعث شد تنها تعداد اندکی از آن‎ها توجهی که شایسته‎اش هستند را کسب کنند. Kingdom Come: Deliverance به عنوان مثال شروع خوبی در ابتدای سال داشت اما خیلی زود محو شد. بازی Subnautica هم بعد از سپری کردن ۴ سال در وضعیت «دسترسی زودهنگام» بالاخره عرضه شد و واکنش مثبت منتقدان را به همراه داشت. عناوینی مثل Raft، فراست‌پانک و Dead Cells هم از جمله عناوین مستقل و شبه-مستقل موفق امسال بودند. راستی بد نیست بدانید Dead Cell توسط شرکتی ساخته شد که هیچ رییسی ندارد و همه کارمندان حقوقی مساوی دریافت می‎کنند؛ که حقیقتاً باحال است.

سایر مسائل به صورت خلاصه:

  • تورنومنت سالانه دوتا ۲ یک بار دیگر رکوردشکنی کرد و به رکورد بیشترین میزان جایزه در تاریخ eSports رسید؛ مجموع جوایز ۲۵ میلیون دلار و ۵۳۲ هزار دلار بود.
  • تولید سخت‌افزار Steam Link کاملاً متوقف شد و والو حالا می‎خواهد تکنولوژی Steam Link را در پلتفرمی نرم‎افزاری ارائه دهد که از تکنولوژی Smart Device دیگر تولیدکنندگان بهره می‎برد .
  • والو از پروژه‎ای به نام Proton برای لینوکس رونمایی کرد که به بازی‎های مبتنی بر ویندوز استیم اجازه خواهد داد از طریق کلاینت استیم در لینوکس اجرا شوند.
  • بلیزارد از نسخه جدید سری بازی Diablo در نمایشگاه BlizzCon رونمایی نکرد که برای بسیاری ناامیدکننده بود. این شرکت در عوض از بازی موبایل Diablo Immortal پرده برداشت که خشم طرفداران را برانگیخت.
  • فروکش تب و تاب استخراج ارزهای رمزپایه باعث شد که تناسب عرضه و تقاضا مجدداً بهم بریزد و بخش اعظمی از کارت‎های گرافیک تولید شده، روی دست تولیدکنندگان و خرده‎فروشی‎ها باقی بماند.

جمع‎بندی

برای هیچکس جای تعجب ندارد که ماهیت باز پی سی باعث می‎شود که هم‎چنان بهترین پلتفرم برای تجربه بخش اعظمی از بازی‎های ویدیویی باشد. ناشران شخص ثالث کماکان به پشتیبانی از طرفداران خود روی پی سی ادامه می‎دهند و بهترین بازی های مستقل و ارلی اکسس هم روی پی سی عرضه می‏‎شوند. انحصاری‎های سونی و نینتندو کماکان برای پی سی گیمرها حسرت‎آور هستند اما مایکروسافت با ایده Play Anywhere دست به حرکتی خرق عادت زده و امید است که با خرید استودیوهای جدید از سوی این کمپانی، شاهد انتشار برخی از بهترین انحصاری‎های کنسولی رو پی سی هم باشیم.

از طرفی با راه‎اندازی استور اپیک گیمز و انفعال فعلی استیم (و پلتفرم‎های کنسولی) نسبت به این ماجرا، انتظار می‏‎رود که سهم کمتر اپیک از فروش بازی‎ها، توسعه‎دهندگان بیشتری را به ساخت بازی برای پلتفرم اپیک (و پی سی به صورت کلی‎تر) ترغیب کند. در صورتی که مایکروسافت و سونی واکنشی به سیاست‎های جدید اپیک نشان ندهند، بعید نیست که برخی از بهترین توسعه‎دهندگان کنسولی عطای این پلتفرم‎ها را به لقایشان بخشیده و سراغ پی‏ سی بیایند.


دانلود آهنگ سامان جلیلی سر به راه

۱۵ دی ۱۳۹۷
دسته‌بندی نشده
بدون نظر

این مطلب از وب سایت دان موزیک • دانلود آهنگ. انتشار گردید.

دانلود آهنگ سامان جلیلی سر به راه

در این پست می توانید آهنگ سامان جلیلی سر به راه را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ سامان جلیلی سر به راه

download song | Singer: Saman Jalili | Song name: Sar Be Rah  | With the text song Share To Saman Jalili-Sar Be Rah on your social network

خواننده نام آهنگ ترانه سرا دسته بندی
سامان جلیلی سر به راه ملودی غمگین

تکس موزیک سامان جلیلی سر به راه

——-| ♫ 🎵 ♬ |——-

🎵 سر به راهت بودم اما بی هوا دل کندی از من 🎵

🎵 آره سد راهت که نشد دیوونگیام بعد تو ادامه داره آره 🎵

🎵 هی خرابش میکنی حسی رو که دارم 🎵

🎵 بهت من زمین خوردم نگیره بعد من حتی دلت 🎵

🎵 تو بمون باشه خودم میرم بفهمی بعد من کی 🎵

🎵 تهش میمونه باهات هی از جدایی دم نزن 🎵

——-| ♫ 🎵 ♬ |——-

🎵 هی خرابش میکنی حسی رو که دارم 🎵

🎵 بهت من زمین خوردم نگیره بعد من حتی دلت 🎵

🎵 تو بمون باشه خودم میرم بفهمی بعد من کی 🎵

🎵 تهش میمونه باهات هی از جدایی دم نزن 🎵

——-| ♫ 🎵 ♬ |——-

🎵 باشه برو شاید دلم چند وقتی تنها شه 🎵

🎵 کی میتونست بجز تو عاشقم باشه 🎵

🎵 کی میدونه بجز تو  🎵

🎵 باشه یکم دوری برات خوبه برو بعدا 🎵

🎵 خودت میفهمی چی میشی بدون من 🎵

🎵 کی میدونه بجز تو  🎵

🎵 هی خرابش میکنی حسی رو که دارم بهت 🎵

——-| ♫ 🎵 ♬ |——-

🎵 من زمین خوردم نگیره بعد من حتی دلت 🎵

🎵 تو بمون باشه خودم میرم بفهمی بعد من کی 🎵

🎵 تهش میمونه باهات هی از جدایی دم نزن 🎵

🎵 هی خرابش میکنی حسی رو که دارم بهت 🎵

🎵 من زمین خوردم نگیره بعد من حتی دلت 🎵

🎵 تو بمون باشه خودم میرم بفهمی بعد من کی 🎵

🎵 تهش میمونه باهات هی از جدایی دم نزن 🎵

——-| ♫ 🎵 ♬ |——-

دانلود آهنگ سامان جلیلی سر به راه


راهنمای بتل پس فورتنایت فصل هفتم [هفته سوم و چهارم]

۱۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


در این بخش از راهنمای بتل پس فورتنایت مدتی طولانی را در هوا سپری خواهیم کرد و یک چهارشنبه سوری کوچک خواهیم داشت.

هفته سوم

چالش های مجانی

  • سوار زیپ لاین شوید (۵ بار): زیپ لاین ها بخش جدیدی از محتوای بازی هستند که از پچ v7.00 به بازی اضافه شده اند. زیپ لاین ها برای طی کردن مسافتی طولانی در زمان کم بسیار مفید هستند و معمولا می توانید با استفاده از آنها بدون نیاز به ساختن سازه از کوه های بلند پایین بیایید. در نقشه زیر مکان فعلی تمامی زیپ لاین های بازی مشخص شده است. فقط به خاطر داشته باشید در مدتی که سوار زیپ لاین هستند نمی توانید چیزی بسازید و فقط می توانید از سلاح های خود استفاده کنید. بنابراین در موقعیت هایی که احتمال درگیری زیاد است از آنها استفاده نکنید.
  • فرود آمدن در مکان های مختلف (۵ مکان): برای کامل کردن این چالش باید در Tilted Towers ،Lazy Links ،Lucky Landing ،Pleasant Park و Lonely Lodge فرود بیایید.
  • کشتن دشمنان با سلاح های دسته Legendary (دو بار): برای کامل کردن این چالش شما باید کمی خوش شانس باشید و یک سلاح از دسته Legendary (رنگ نارنجی) پیدا کنید و دشمنان را با آنها بکشید.

چالش های بتل پس

  • پیدا کردن صندوقچه در Polar Peak یا Tomato Temple: در تصویر زیر می توانید مناطق تعیین شده برای صندوقچه های این دو مکان را مشاهده کنید. بهتر است برای کامل کردن این چالش به منطقه Tomato Temple بروید چون صندوقچه های بیشتری دارد و صندوقچه های آن به هم نزدیک تر هستند.
  • به صدا درآوردن زنگ خانه ها در یک مچ (۲ بار): برای کامل کردن این چالش کافی است به Pleasant Park یا Snobby Shores بروید که خانه های زیادی در آنها است.
  • جستجو در میان سه کلبه برفی: برای کامل کردن این چالش به نقطه مشخص شده در نقشه زیر بروید.
  • صدمه زدن به دشمنان با… (چند مرحله ای): برای کامل کردن این چالش باید به ترتیب با شاتگان ها، کلت ها و تک تیراندازها و به اندازه ۲۰۰ واحد جان به دشمنان خود صدمه بزنید.

چالش ستاره مخفی

با نگاهی به لودینگ اسکرین آزاد شده برای این هفته از چالش ها می توانید ستاره مخفی را در یکی از سوله ها مشاهده کنید. مکان ستاره مخفی در نقشه زیر مشخص شده است.





هفته چهارم

چالش های مجانی

  • استفاده از هواپیماها در مچ های مختلف (۵ بار): برای کامل کردن این چالش فقط باید بدانید کجا می توانید هواپیماها را پیدا کنید که در نقشه زیر مشخص شده اند. در حال حاضر بیشترین هواپیماها در منطقه Frosty Flights قرار دارد.
  • پرتاب سه موشک آتش بازی: با فرا رسیدن کریسمس فورتنایت هم یک آتش بازی کوچک در دنیای خودش طراحی کرده. برای کامل کردن این چالش باید به نقاط مشخص شده در نقشه زیر بروید و موشک ها را روشن کنید.
  • کشتن دشمنان در نزدیکی پایگاه های نظامی (۳ نفر): این پایگاه ها معمولا ساختمان هایی هستند که هواپیماها در آنها قرار گرفته اند. بنابراین شما می توانید با یک تیر دو نشان بزنید. سعی کنید در نزدیکی این پایگاه ها کمین کنید و منتظر دشمنان بمانید. مکان پایگاه های نظامی در نقشه زیر مشخص شده است.
  • نابود کردن اشیای مختلف (چند مرحله ای): برای کامل کردن این چالش باید به ترتیب ۸۰ صندلی، ۲۵ پایه چوبی و ۲۵ پالت چوبی را نابود کنید. معمولا در همه خانه ها ۳ یا ۴ صندلی وجود دارد و در LAN center در منطقه Paradise Palms می توانید صندلی های فراوانی پیدا کنید. بهترین مکان برای پیدا کردن پایه های چوبی Junk Junction و Fatal Fields است. پالت های چوبی را هم می توان اطراف ساختمان های در حال ساخت یا برخی دیگر از ساختمان ها مثل برج بلند (که به آن ترامپ تاور هم می گویند) در Tilted Towers پیدا کرد.
  • صدمه زدن به دشمنان با تبر (۱۰۰ واحد): برای کامل کردن این چالش شما یا باید در حالت Squad بازی کنید و سعی کنید بازیکنانی که Knock شده اند را با تبر بکشید. یا باید در حالت Solo از همان لحظه فرود یک یا چند بازیکن را هدف بگیرید و کنار آنها فرود بیایید. البته شانس شما برای زنده ماندن در حالت اول بیشتر است.
  • کشتن دشمنان در منطقه Happy Hamlet یا Pleasant Park (سه نفر)
  • پیدا کردن حروف و تابلوی NOMS: برای کامل کردن این چالش:

    حرف O در بخش غربی Pleasant Park و پشت ساختمان ها قرار دارد.
    حرف S در زیرزمین ساختمان مرکزی Wailing Woods قرار دارد.
    حرف M در یکی از ساختمان ها در گوشه راست و پایین Dusty Divot قرار دارد.
    حرف N در گوشه ساختمان بلند سیاه رنگ در اطراف دریاچه یخ زده قرار دارد.
    در نهایت مکان تابلو و همه حروف در نقشه زیر مشخص شده اند.

 

چالش ستاره مخفی

در لودینگ اسکرین این هفته از بتل پس یک منطقه برفی می بینید ولی ستاره ای در آن مشخص نیست. اما با دقت بیشتر متوجه می شوید که ساختمان سمت چپ تصویر دقیقا از یکی از ساختمان های موجود در منطقه Happy Hamlet الگو گرفته. منطقه ستاره مخفی در نقشه زیر مشخص شده است.
بتل پس


آداپتور مک بوک ماسک اکسیژن یک زن را شعله ور کرد

۱۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


در دادگاهی در ایالت ایلینوی شکایتی علیه اپل تنظیم شده که شاکیان آن «پنی پنزی» و «جری منزی» هستند. پنی منزی در خانه از مک بوک خود استفاده می‌کرد که آداپتور MagSafe لپتاپ که وظیفه‌ی شارژ رسانی به لپتاپ را دارد با ایجاد جرقه باعث می‌شود تا ماسک اکسیژن پنی، وقتی که روی صورتش قرار داشت شعله ور شود. پنی به خاطر ابتلا به بیماری ریوی مجبور به استفاده از ماسک اکسیژن بود.

خانواده‌ی منزی در این شکایت به دنبال دریافت ۷۵ هزار دلار هزینه‌ی درمان، غرامت بابت آسیب و از دست رفتن زندگی عادی قربانی از اپل هستند.

شاکیان مدعی‌اند که اپل به طور کامل از مشکلات موجود در آداپتور MagSafe مطلع بود اما تعمدانه این موضوع را با مشتریان خود در میان نگذاشته و آن‌ها را از خطرات احتمالی با خبر نکرده است.




کلیک کنید

در این شکایت نامه آمده که اپل به مسائلی نظیر ساییده شدن، جرقه زدن، ذوب شدن و افزایش بیش از حد دمای MagSafe در بخش گارانتی این آداپتور اشاره کرده بود اما به طور دقیق مصرف کنندگان را از خطر‌های احتمالی با خبر نکرد. اپل نسبت به این موضوع هنوز واکنشی رسمی از خود نشان نداده است.

در گذشته مصرف کنندگان اپل، بارها نسبت به مقاومت بسیار ضعیف MagSafe معترض شده بودند. حتی برخی از مشتریان که با دقت بسیار زیادی به نگهداری و رعایت موارد ایمنی می‌پرداختند مدعی شدند که بعد از مدتی Magsafe دچار فرسودگی می‌شد.

علی رغم همه‌ی این مشکلات، MagSafe بابت متصل شدن و جدا شدن بسیار ساده و راحت از لپتاپ در میان بسیاری از مشتریان قدیمی اپل همچنان محبوبیت دارد. پتنتی که دو سال پیش توسط اپل منتشر شد نشان می‌داد که احتمال بازگشت MagSafe به عنوان دانگل مغناطیسی دور از ذهن نیست.


داستان رزبری پای؛ کامپیوتری ۳۵ دلاری که دنیا را تغییر داد [بخش دوم-آخر]

۱۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


اگر از علاقمندان به علوم رایانه باشید حتما با کامپیوترهای ۳۵ دلاری رزبری پای آشنایی دارید یا دست کم نام آنها را شنیده اید. در مطلبی که پیشتر در دیجیاتو منتشر کردیم نگاهی داشتیم به داستان تولید این کامپیوترها، علت قیمت پایینشان و فلسفه نامگذاری آنها.

همانطور که در بخش اول داستان رزبری پای خواندید، به لطف چیپی که در دانشگاه کمبریج و به سفارش برادکام ساخته شد، مشکل اصلی تیم رزبری پای یعنی دسترسی به پردازنده ای ارزان قیمت، کم مصرف و قدرتمند برطرف شد.

در واقع آن سیستم روی چیپ که Broadcom BCM2835 نام داشت و از معماری Arm پشتیبانی می کرد به پای امکان می داد که چیزی بیشتر از یک اسباب بازی یا گجت ارزان قیمت باشد.





آپتون در توضیحاتش در اینباره می گوید:

آنچه در ادامه داشتیم یک پردازنده ARM بود و یک هسته گرافیکی حقیقتا کارا که قیمت پایینی هم داشت.

از طرفی سیستم پای به خاطر آنکه قابلیت اجرای سیستم عامل کامل مبتنی بر لینوکس را داشت به همان صفحه پنجره ای دسکتاپی بوت می شد که کاربران از یک کامپیوتر انتظار داشتند.

شما می توانستید یک سیستم عامل کامل را داشته باشید که امکان توسعه رایگان نرم افزارهای محیط لینوکس نیز برایش فراهم بود. در واقع تولید چیپی با قابلیت های مورد نیاز ما توسط برادکام نوعی موفقیت برایمان محسوب می شد.

لوماس در سمت راست تصویر

لوماس در سمت راست تصویر

آپتون و لوماس پلتفرمی ایمن برای پای ساخته بودند که بخش های سیلیکونی متعددی نظیر حافظه و کنترلر شبکه داشت و مهم تر از همه بسیار مقرون به صرفه بود. با این حال اما رقابت تمام نشده بود چراکه عزم آنها برای پایین نگه داشتن قیمت یکی از چالش های اصلی پیش روی شان بود. به گفته آپتون:

قیمت هدف (یعنی رقم ۲۵ تا ۳۵ دلاری) براساس برچسب قیمتی قطعات سیلیکونی مشخص می شود و وقتی به باقی قطعات نگاه می کردیم تصورمان این بود که تاثیر چندانی در قیمت تمام شده دستگاه ندارند که البته آن تصور اشتباه بود.

درس بزرگی که از آن تجربه گرفتیم این بود که چیزهای کوچک باعث مرگ آدمی می شوند نه اتفاقات بزرگ؛ به بیان دیگر تعداد زیاد قطعات ۱۰ سنتی بودند که هزینه تمام شده دستگاه را زیاد می کردند، نه اقلام چند دلاری.

آپتون و لوماس برای خود مهلتی را مقرر کرده بودند که دستگاه نهایی را بسازند و همین مساله فشار زیادی را به آنها وارد می کرد. در سال ۲۰۱۱ پوشش خبری گسترده ای از پای صورت گرفت که در آنها وعده عرضه دستگاه ظرف یکسال آینده به مخاطبان داده می شد.

آپتون می گوید:

ما که مسیر برایمان مشخص شده بود و خوب میدانستیم که قصد تولید چه چیزی را داریم باید راهی برای تحقق آن پیدا می کردیم.

بنابراین در تابستان و پاییز ۲۰۱۱ من و لوماس همراه یکدیگر جلساتی را برگزار کردیم و هزینه تهیه چنین محصولی را برآورد نمودیم. در واقع تصمیم گرفتیم که چه قابلیتهایی را جذف کنیم و چه قابلیت های ارزان قیمت تری را جایگزین آنها کنیم.

رزبری پای

بنیاد رزبری پای چالشی سخت را پشت سر می گذاشت چراکه بنیانگذارانش چند صد هزار دلار را وام گرفته بودند؛ رقمی که با آن می شد تولید ۳ هزار بورد پای را به ۱۰ هزار بورد رساند. با این حال حجم تولید آنها همچنان پایین بود و همین مساله هزینه قطعات را بالا می برد.

در ماه اوت همان سال بنیاد پای طرحی مرجع برای کامپیوتر ۳۵ دلاری خود و البته ۵۰ نسخه آلفا آماده کرد که توسط برادکام تولید می شدند. این بورد بسیار با نمونه اولیه کوچکی که آپتون در ماه می رونمایی کرده بود فرق داشت و قابلیت های زیادی برایش در نظر گرفته شده بود که از آن جمله میتوان به دو پورت USB 2.0، اترنت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه، کارت ریدر میکرو اس دی و HDMI اشاره کرد ضمن آنکه بورد مذکور روی توزیع Debian لینوکس بوت می شد. بورد پای حتی میتوانست بخشی از بازی تیراندازی Quake III را اجرا کند. مشکل اما اینجا بود که محصول یاد شده از نظر هزینه فاصله زیادی تا سطح تعیین شده داشت و اندکی هم بزرگ تر از کارت های اعتباری بود (ابعادی که مدنظر بود).

لوماس ضمن اشاره به این نکته که او و آپتون از اگست تا دسامبر آن سال را صرف بهینه سازی محصولشان کرده بودند گفت:

این سوال در ذهنمان شکل گرفت که چطور یک غول ۱۱۰ دلاری را به یک راهکار عملیاتی ۳۵ دلاری بدل کنیم.

تلاش برای تبدیل نمودن غول ۱۱۰ دلاری به پای

آپتون و لوماس باید جایی برای تک تک قطعات در بورد در نظر می گرفتند و آنجا بود که تصمیم گیری برای این دو نفر سخت می شد. یکی از چالش ها این بود که چطور پای را به نمایشگرها متصل کنند. آنها تلاش می کردند که محصولی با کیفیت را بسازند و امکان استفاده از آن با تلویزیون ها و مانیتورها جدید را که به درگاه HDMI مجهز بودند فراهم نمایند. علاوه بر این محصول نهایی باید با مانیتورهای CRT قدیمی نیز سازگار بود که برای این منظور بورد پای به درگاه VGA نیاز داشت. از سوی دیگر برای آنکه امکان استفاده از آن با تلویزیون های قدیمی فراهم شود به کامپوزیت نیاز بود. در نهایت آنطور که لوماس می گوید از آنجا که VGA تعداد زیادی از پین های جانبی روی چیپ را به خود اختصاص می داد (و نهایتا تعداد قابلیت های پشتیبانی شونده در پای را کاهش می داد) تصمیم به حذف آن و در مقابل استفاده از HDMI و کامپوزیت گرفتیم.

لوماس می گوید:

ما با سخت کوشی به این نقطه رسیدیم. ما خیلی چیزها را حذف کردیم و بعد از آنکه حسابی در مورد ورودی ها و خروجی های دستگاه فکر کردیم بخش هایی که نیاز نداشتیم را حذف کردیم . در واقع یک سازمان دهی دوباره اتفاق می افتاد. به من نسبت مرد تبر به دست را داده بودند.

این روند برای هر بخش از دستگاه تکرار شد. در هر قطعه باید توازن خوبی میان هزینه، کیفیت و دسترسی فراهم بود. اینکه قطعه ای یک یا دو مورد از این فاکتورها را داشته باشد کاری ساده بود اما به سختی می شد میان هر سه آنها توازن را ایجاد کرد و به همین خاطر ساعت های طولانی در این باره حرف میزدیم.

در برخی موارد آپتون و لوماس برای کم کردن هزینه ها راه حل های مبتکرانه را پیشنهاد می دادند. برای مثال چیپ صوتی اختصاصی در نسخه اولیه پای را با شش مقاومت و خازن و یک نرم افزار جایگزین کردند که از طریق مدولاسیون پهنای باند صدا تولید می کرد. در دیگر موارد نیز آنها امکانات دستگاه را با امید اصلاح کمبودها در نسخه های بعدی حذف می کردند و مثلا برای پای ۱ یک منبع تغذیه خطی در نظر گرفتند که به باور آپتون بهره وری بسیار کمی داشت اما قرار بود که با طراحی سوئیچینگ رولز رویس در نسخه های بعدی جایگزین شود.

اما کار این دو نفر صرفا حذف کردن هم نبود. برای مثال در یکی از موارد آنها هدر ۲۶ پین چند منظوره ورودی/خروجی دستگاه (GPIO) را با نوع ۴۰ پین جایگزین کردند تا امکان کنترل لامپ ها، سوئیچ ها و تعامل با بوردهای دیگر برای پای فراهم شود. لوماس این تصمیم را گرچه اندکی دیر گرفته شد «بخشی کلیدی در طراحی پای» توصیف می کند که رباتیک با کمک این بورد را در حوزه های مختلفی میسر خواهد کرد. آپتون نیز با تایید این مساله می گوید:

وقتی از متقاضیان امروزی کمبریج در مورد چگونگی درگیر شدنشان در علوم رایانه می پرسید همه شان می گویند رزبری پای و علم رباتیک.

در این مرحله آپتون ۸۰ ساعت در هفته کار میکرد و هر زمان که فرصت داشت از بعدازظهرها گرفته تا آخرهفته ها، سفرهای هوایی، سفرهای ریلی و غیره زمانش را صرف پای می کرد. خودش اینطور به یاد می آورد که زمانی در پرواز Heathrow بوده و از لوماس به صورت تلفنی درخواست میکند که فاکتور خرید مواد را برایش ارسال نماید تا در هواپیما روی آن کار کند. و البته که این مکالمه تلفنی بسیاری از مسافران هواپیما را ناراحت کرده بود.

رزبری پای

در طول این دوران آپتون و لوماس نه کارمندی داشتند و نه زیرساخت قابل توجهی تا برای تحقق ایده شان از آنها استفاده نمایند و در عوض چند داوطلب از خانه شان با آنها همکاری میکردند.

ما با شش نفر کارمان را شروع کردیم و هیچ دفتر کاری نداشتیم. صرفا دو خط تلفن داشتیم و باقی چیزها را از طریق ایمیل و گوگل خریداری میکردیم. با این حال اما تعهدی وصف ناشدنی برای محقق کردن ایده مان داشتیم.

در دسامبر همان سال طراحی پای به نقطه ای که باید رسید و در هفته منتهی به کریسمس لوماس ۲۰ نسخه بتا از این بوردها را در کارخانه Norcott Technologies ساخت.

لوماس به خاطر می آورد که در آن بعد از ظهر تنها سه روز پیش از کریسمس اولین بورد پای را که تازه از خط تولید بیرون آمده بود روشن کرد و وحشت کرد.

لحظه ای وجود داشت که قلب هایمان از حرکت ایستاد و نخستین بورد پای را روشن کردیم و هیچ اتفاقی نیافتاد. به نظر می آمد که در جایی دچار اشتباه شده ایم. دستگاه را به دقت بررسی کردیم اما هیچکس متوجه ایراد آن نشد. در نهایت مشکل پیدا شد: ریل ولتاژی که به موقعیت خود وصل نشده بود و با اندکی لحیم کاری مشکل حل می شد.

بعد از ظهر همان روز که آپتون به کارخانه آمد لوماس همچنان مشغول حل کردن مشکل آخرین بورد بتا بود. آپتون و همسرش لیز (مدیر واحد ارتباطات بنیاد رزبری پای) از تعطیلات خود در کورنول که اولین تعطیلاتشان بعد از شش ماه کار سخت هم بود به انگلستان برگشته بودند.

آپتون به خاطر می آورد:

من یکی از بوردها را وصل کردم و تجربه ای عجیب را پشت سر گذاشتم. زیرا می دانستم این دستگاهی است که میتوانم با ۲۵ دلار بسازم و از هر گجت دیگری که در دوران کودکی ام داشتم هم قوی تر بود و حتی نسبت به آمیگا وانی که عاشقش بودم قدرتمندتر عمل میکرد.

رزبری پای

آن بورد بتا تقریبا همان چیزی بود که به نسخه اول رزبری پای یعنی Pi 1 Model B بدل شد و در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ عرضه شد. آپتون و لوماس برای نسخه ۳۵ دلاری آن امکاناتی نظیر دو پورت USB 2.0 ، اترنت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه، HDMI 1.3 و هدر ۲۶ پینGPIO در نظر گرفتند. یک پردازنده ۷۰۰ مگاهرتزی تک هسته ای و همچنین پردازنده گرافیکی VideoCore IV هم با قابلیت بازپخش ویدیوهای ۱۰۸۰p برای آن درنظر گرفته شد. بنیانگذاران بنیاد برای آنکه به ماموریت خود پایبند بمانند و به تعهداتشان برای شفاف سازی عمل نمایند هر کدام از این بوردها را با طیف وسیعی از سیستم عامل های مبتنی بر لینوکس و مجموعه ای از ابزارهای آمورشی ارائه می کردند.

در مسیر موفقیت

اما حالا دیگر بنیاد با مشکل تازه ای روبرو بود و در واقع میتوان گفت که قربانی موفقیت خود شده بود. آپتون و همکارانش دیگر فکرهای بزرگی برای پای نداشتند و با فرض اینکه بیشتر از هزار عدد از آنها را نمی فروشند به همان ایده های کوچک خود بسنده می کردند. جالب اینکه تنها دو روز بعد از انتشار اولین ویدیوی تبلیغاتی از رزبری پای در یوتوب آن ویدیو ۶۰۰ هزار مرتبه دیده شد با این حال اما بنیانگذارانش همچنان با احتیاط قدم بر می داشتند و در مورد موفقیت پروژه تردید داشتند.

آنها فکر نمی کردند که بیشتر از هزار عدد از این بوردها را به فروش برسانند

آپتون در توضیح اینکه چرا بنیاد در مرحله نخست پیش بینی فروش تنها هزار دستگاه را داشت اینطور می گوید:

با وجود تمام علاقه ای که به پروژه داشتیم باز هم تصورمان این بود که در عمل شمار افرادی که حاضرند بابت آن محصول پول بدهند اندک خواهد بود.

با این حال اما تقاضا برای رزبری پای بسیار زیاد بود و حتی میتوان گفت که تامین آن خارج از توان بنیاد بود چراکه در ۲۹ فوریه آن سال یعنی مصادف با عرضه دستگاه به بازار صدهزار سفارش برای آن ثبت گردید.

مدل کاری بنیاد به این شکل بود که ابتدا ده هزار عدد بورد را تولید کند و از محل فروش آنها بودجه لازم برای سری دوم را تامین نماید اما با در نظر داشتن تقاضای زیاد برای رزبری پای این شیوه به نظر غیرعملیاتی می آمد.

ملاحظاتی که در زنجیره تامین وجود داشت حتی مساله را از این هم پیچیده تر می کرد و در کنار این مساله هزینه های تولید سر به فلک می کشید و همه اینها تیم سازنده را بر آن داشت تا تولید بورد خود را به چین منتقل نمایند. آپتون و همکارانش به این نتیجه رسیدند که بنیاد نیازمند تغییر در رویکرد خود است.

ما متوجه شدیم که تقاضا برای محصولمان بالاست و آن تقاضا بیشتر از چیزی بود که بتوانیم با تکیه بر سرمایه مان تولید کنیم. بنابراین تصمیم گرفتیم به سراغ الگوی اعطای لیسانس برویم و برای این منظور با دو شرکت RS Components و Premier Farnell وارد مذاکره شدیم.

براساس این توافق دو شرکت مذکور باید بر فرایند تولید و توزیع بوردهای پای نظارت می کردند و تولید محصول را به شرکای شخص ثالث خود (در ابتدای امر شرکتی در چین) واگذار می کردند اما از اواخر ۲۰۱۲ تولید به یکی از کارخانجات سونی در ساوت ولز انگلستان بسپارند.

آپتون با یادآوری گذشته این تصمیم را برای موفقیت بنیاد پای کلیدی توصیف می کند چراکه امکانی را فراهم کرد که پای در حجم انبوه به تولید برسد و وارد شبکه های توزیع جهانی شرکت های شناخته شده شود.

آپتون

با شروع ماه مارس، دریافت سفارش صد هزار عددی، بازتاب رسانه ای در فضای آنلاین و توانایی تولید انبوه این بوردها باعث شد که آپتون به پتانسل های بالای پای پی ببرد.

آپتون زمانی که نخستین رزبری پای را از جعبه اش خارج کرد را خوب به یاد دارد:

وقتی یکی از آنها را از جعبه خارج کردم آن را به اتاق نشیمن جک لانگ (موسس بنیاد) بردم و به تلویزیون خانه وصل کردم و دستگاه کار میکرد. ما دستمان را به داخل کارتنی از بوردهای پای بردیم و به صورت تصادفی یکی را از وسط جعبه خارج کردیم تا مبادا در خط مونتاژ بوردهای سالم را روی کارتن گذاشته باشند. بورد را به مانیتور متصل کردیم و بلافاصله بوت شد. آن وقت بود که با خود گفتیم «محصول موفقی می شود» و به این باور رسیدیم که احتمالا نیم میلیون عدد از آن را به فروش خواهیم رساند.

اشتیاق و علاقه مردم به رزبری پای از سال ۲۰۱۲ تاکنون فروکش نکرده و بالغ بر ۲۲ میلیون عدد از سه نسل مختلف این بورد تاکنون در سرتاسر دنیا به فروش رفته. آخرین نسخه از پای Pi 3 Model A+ نام دارد؛ بوردی ۲۵ دلاری که نسبت به دستگاه های سال ۲۰۱۲ یک به روز رسانی قابل توجه به حساب می آید. همزمان موفقیت رزبری پای پایه های یک برنامه آموزشی گسترده را بنا نهاد. در سال ۲۰۱۷ هر هفته بالغ بر ۱۵۰ هزار کودک به لطف این بورد کدنویسی یاد گرفتند و بیش از ۸.۵ میلیون نفر نیز در دوره های آنلاین بنیاد آموزش دیدند.

رزبری پای که زمانی شش نفر آن را به دنیا معرفی می کردند حالا به یک سازمان بین المللی بدل شده و دفاتری در انگلستان و آمریکا دارد و حتی یک شرکت زیرشاخه به نام Raspberry Pi Trading دارد که فعالیت های مهندسی و تجاری آن را مدیریت می کند. جالب است بدانید یکی از بچه هایی که با با رزبری پای کد نویسی یاد گرفت حالا در تیم مهندسی سخت افزار این سازمان مشغول به کار شده است.

از نظر آپتون دلیل موفقیت پای نتنها فروش چند میلیون عددی آن که در تواناییش برای ایجاد همان هیجان کدنویسی سال های قدیم در نسل جدید نهفته است.

سال ها از آن زمان گذشته و بچه هایی که با رزبری پای کدنویسی یاد گرفته اند راهی دانشگاه شده اند و جمعیت متقاضیان رشته علوم رایانه دانشگاه کمبریج بار دیگر زیاد شده.

ما حالا ۱۱۰۰ نفر هستیم و هر کداممان نقش مهمی را ایفا می کند.

آپتون تاکید می کند که پای حاصل تلاش یک نفر نیست و از همان روزهای نخست محصول جمعی از کارشناسان حوزه سخت افزار، نرم افزار، تبلیغات، طراح کیس و بسیاری دیگر بوده.

محصول بعدی، رزبری پای ۴ نام دارد که البته آپتون انتظار دارد کاملا با نسخه های قبلی فرق داشته باشد چراکه به یک سیستم روی چیپ تازه نیاز دارد تا هم سرعت بیشتری را به نمایش بگذارد و هم بهره وری اش زیادتر باشد. طبق اعلام آپتون این بورد در سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۰ به بازار عرضه می شود.

 


افزایش ۳۱ میلیون تومانی قیمت دنا پلاس توربو توسط ایران خودرو اعلام شد – دی ۹۷

۱۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


جدیدترین قیمت دنا پلاس توربو توسط گروه خودروسازی ایران خودرو ویژه دی ماه ۹۷ اعلام گردید. براساس اطلاعات بدست آمده، قیمت دنا پلاس توربو از تاریخ ۱۳ دی ماه ۹۷ به شرح جدول ذیل تغییر کرده است. بر این اساس به نظر می رسد که ایران خودرو اینبار قیمت محصول خود را نه در انطباق با قیمت های حاشیه بازار، بلکه با توجه به قیمت تمام شده افزایش داده است. چرا که قیمت دنا پلاس توربو در بازار آزاد هم اکنون بیش از ۱۰۰ میلیون تومان است و به نظر می رسد که قیمت ۸۹ میلیونی بیش از ده درصد با قیمت حاشیه بازار فاصله دارد.

البته این احتمال وجود دارد که پس از باز شدن شرایط فروش دنا پلاس توربو با قیمت جدید، شاهد کاهش قیمت این خودرو در حاشیه بازار باشیم، اما واقعی شدن این فرضیه ارتباط مستقیمی به تیراژ عرضه این خودرو دارد و با توجه به شرایط صنعت خودرو کشور به نظر می رسد که نمی توان چندان به عرضه پر فروش، محصولات ارز بری نظیر دنا توربو امیدوار بود.

جدیدترین قیمت دنا پلاس توربو:





قیمت دنا پلاس توربو

دنا پلاس توربوشارژر از همان پلت فرمی استفاده می کند که سمند از آن بهره می برد. به طور کلی به ۴ کیسه هوای راننده و سرنشین جلو و جانبی، سان روف، چراغ روشن کننده پا درب های جلو Foot lamp، دوربین دید عقب، جا عینکی، طرح جدید سیستم مالتی مدیا مجهز به GPS و بلوتوث، فرمان با کلید های کروز کنترل، کنترل سیستم صوتی و بلوتوث و موبایل،  ترمز دیسکی در جلو و عقب مجهز به ABS و EBD، سنسور عقب، تهویه مطبوع اتوماتیک، صفحه نمایش لمسی مرکزی، آینه های جانبی برقی تاشو و مواردی از این دست از جمله امکانات این خودرو محسوب می شوند.

موتور EF7 TC که پیش از این اولین بار در سورن توربو استفاده شده بود به دنا پلاس راه پیدا کرده است. این موتور با حجم دقیق ۱۶۵۰ cc توانایی تولید حداکثر قدرت ۱۵۰ اسب بخار در دور ۵۵۰۰ rpm و حداکثر گشتاور ۲۱۵ نیوتن متر در بازه ۲۲۰۰ تا ۴۸۰۰ rpm را دارا است. جعبه دنده ۵ سرعته دستی معمولی نیز وظیفه انتقال قدرت به چرخ های جلویی را در دنا پلاس توربوشارژر دارد.

کورس و قطر کلی پیستون در موتور دنا پلاس توربوشارژر هم بدون تغییر مانده است و همچنان سیستم پاشش سوخت به صورت چند نقطه ای است و از VVT مجهز به شیر کور کن استفاده شده است. مصرف سوخت این خودرو نیز در مصارف خارج شهری ۵٫۷ لیتر و در داخل شهر ۷٫۹۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است. شتاب صفر تا ۱۰۰ دنا پلاس توربوشارژر در حدود ۱۰ ثانیه اعلام شده است، اما واقعیت این است که برای ثبت چنین رقمی باید فشار زیادی به گیربکس و کلاچ خودرو وارد کرده و با تیکاف بسیار شدید حرکت خود را آغاز کنید که مسلما در صورت تکرار آسیب شدیدی را به خودرو وارد خواهد کرد.


جمع‎بندی ۲۰۱۸؛ نگاهی به کارنامه پلی استیشن ۴ در سالی که گذشت

۱۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


پلی استیشن ۴ در حالی سال پنجم خود را پشت سر گذاشت که هم‎چنان بهترین پلتفرم گیمینگ بازار بود و در حالی وارد سال ۲۰۱۹ می‎شود که قطعاً باید منتظر شایعات فراوان از پلی استیشن ۵ و چند انحصاری نویدبخش باشیم.

برجسته‎ترین دلیل برتری پلی استیشن ۴ در سالی که گذشت، بلاک‎باسترهای بسیار کیفیتی مانند God of War و Marvel’s Spider-Man بود. پلی استیشن ۴ در قیاس با ایکس باکس وان انحصاری‎های بیشتری داشت و این برتری نه صرفاً در کمیت، بلکه در کیفیت مشهود بود؛ بنابراین خیلی کم پیش آمد که دارندگان پلی استیشن ۴ در حسرت بازی خاصی بمانند؛ هرچند که روی این پلتفرم خبری از یک شبیه‎ساز دزدان دریایی و یک بازی‎ ریسینگ جهان‎باز بسیار باحال نبود.

در این سال پلی استیشن ۴ نشان داد که علاوه بر کنسول خانگی‎اش، دو پلتفرم دیگر هم برای ارائه بلاک‎باسترهای انحصاری دارد؛ نخست پلی استیشن وی آر که هدستی نسبتاً گران‎قیمت برای تجربه عناوین واقعیت افزوده است و دیگری سرویس PlayLink که موبایل هوشمند شما را وارد معادله می‎کند.

سونی در کنار موفقیت بسیارش، نشان داده که شدیداً از خود راضی است؛ به عنوان مثال هنوز خبری از یک سرویس اشتراکی شبه نت‎فلیکس، مثل کاری که مایکروسافت با گیم پس انجام داد روی پلی استیشن ۴ نیست و از شواهد برمی‎آید که سونی علی‎رغم میل باطنی‎اش به سیستم کراس-پلی برای تجربه بین کنسولی عناوین مدرن تن داده است. با این همه، استراتژی‎های سونی به خوبی جواب داده‌اند و به سختی یک طرفدار پلی استیشن ۴ می‎یابید که از سال ۲۰۱۸ ناراضی بوده باشد یا نسبت به حتی بهتر بودن سال ۲۰۱۹ تردید داشته باشد.

سخت‎افزار

پلی استیشن 4

از سال ۲۰۱۶ شاهد وجود دو مدل از پلی استیشن ۴ در بازار بوده‎ایم: مدل استاندارد که سال ۲۰۱۳ به بازار آمد و مدل قدرتمندتر پلی استیشن ۴ پرو. قیمت‎گذاری این روزها بدین شکل است که با پرداخت ۳۰۰ دلار می‎توانید به مدل استاندارد پلی استیشن ۴ با ۱ ترابایت حافظه داخلی و یک بازی دسترسی باشید. پلی استیشن ۴ پرو با ۱ ترابایت حافظه داخلی و یک بازی باندل شده هم ۴۰۰ دلار روی دست‎تان هزینه می‎گذارد. هر دو سیستم بازی‎هایی یکسان را اجرا می‎کنند و هیچ عنوانی در انحصار مدل قدرتمندتر پرو نیست.

بازی‎های مولتی پلتفرم کماکان بهترین ویژگی‎های بصری را روی ایکس باکس وان ایکس دارند؛ بنابراین اگر از عاشقان گرافیک هستید انتخاب اصلی شما باید کنسول مایکروسافت باشد. اما پلی استیشن ۴ استاندارد و پلی استیشن ۴ پرو هم هنوز حرف‎های بسیار گفتن دارند و برخی از خوش‎منظرترین بازی‎های امسال را به اجرا در می‎آورند. پلی استیشن ۴ پرو حالت‎هایی برای اجرای Monster Hunter World با فریم ریت بالاتر دارد و بازی انحصاری God of War هم بدون تردید تمام دارندگان مدل ابتدایی پلی استیشن ۴ را به خرید مدل پرو ترغیب می‎کند.

شبکه و سرویس‎ها

به‎روزرسانی‎هایی که امسال برای فرمور پلی استیشن ۴ عرضه شد، عمدتاً آن چیزی نبود که انتظارش را داشتیم. تنها دو به‎روزرسانی بزرگ وجود داشت. آپدیت ۵٫۵۰ کنترل والدین را به کنسول اضافه کرد و شامل قابلیت سوپرسمپلینگ برای آن دسته از خریداران پلی استیشن ۴ پرو بود که تلویزیون ۴K در دسترش‌شان نبو اما می‎خواستند وضوح تصویر بالاتری نسبت به مدل استاندارد داشته باشند. آپدیت ۶٫۰۲ هم مشکلی که باعث می شد کنسول مردم پس از زنجیره‎ای از اعمال به صورت کامل قفل شود را برطرف کرد. بسیاری تصور می‎کردند که با عرضه آپدیت «مهم» ۶٫۰ شاهد تغییراتی اساسی (چه در قابلیت‎های کنسول و چه در رابط کاربری آن) خواهیم بود اما سونی بازهم مشتریانش را ناامید کرد.

اما در خبری خوشحال‎کننده‎تر، سونی امسال اعلام کرد که قابلیت تغییر نام در پلی استیشن نتوورک در راه است؛ هرچند که تاریخ دقیقی برای ارائه این قابلیت اعلام نشده.خبر هیجان‎انگیز دیگر هم این بود که پس از سال‎ها مخالفت، سونی بالاخره در آینده امکان کراس پلی بازی «فورت‎نایت و دیگر عناوین شخص ثالث معین» را فراهم خواهد کرد. این قابلیت‎ هم‎اکنون برای فورت‎نایت راه‎اندازی شده و در فاز بتا به سر می‎برد. تاریخ دقیق خروج این قابلیت از فاز بتا و نیز شروع به کار سایر بازی‎هایی که از آن پشتیبانی خواهند کرد هنوز اعلام نشده است.

برخی از تغییرات امسال هم چیزهایی نبودند که به مذاق گیمرها خوش بیایند. به عنوان مثال سونی اعلام کرد که از ابتدای ماه مارس ۲۰۱۹، عناوین رایگان سرویس پلی استیشن پلاس دیگر شامل بازی‎های پلی استیشن ۳ یا پلی استیشن ویتا نخواهد بود. این مسئله به بازی‎هایی که پیشتر دانلود کرده‎اید یا در آینده دانلود خواهید کرد آسیبی وارد نمی‎کند؛ اما دیگر خبری از بازی‎های این دو پلتفرم در لیست ماهانه سونی نخواهد بود. شاید با خودتان فکر کنید که اصلاً هیچکس در این دوره و زمانه با پلی استیشن ویتا بازی نمی‎کند اما حقیقت اینست که پلی استیشن پلاس به تنهایی جامعه طرفداران این کنسول دستی را زنده نگه داشته بود.

مشترکین پلاس امسال چند ماه بسیار خوب داشتند؛ به عنوان مثال بازی‎های SOMA، یاکوزا کیوامی و بلادبورن در ماه‎های دسامبر، نوامبر و مارس رایگان شدند. اما چند ماه نه چندان جالب (مثل زمانی که Knack رایگان شد) هم در کارنامه پلی استیشن پلاس به چشم می‎خورد. در ماه سپتامبر هم دستینی ۲ به صورت رایگان به دست مشتریان رسید که خوب یا بد بودن این ماه، بستگی به کسی دارد که نظرش را می‎پرسید.

سرویس PlayStation Now هم امسال تغییری مهم به خود دید که بدیهتاً برای رقابت سازنده‎تر با سرویس موفق گیم پس مایکروسافت بوده است. این سرویس به صورت معمول اجازه استریم کالکشنی از بازی‎های پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۳ و پلی استیشن ۲ را روی پلی استیشن ۴ یا پی سی فراهم می‎کند. اما از این پس با خرید اشتراک ۲۰ دلاری PS Now در هر ماه، قادر به دانلود بازی‎های پلی استیشن ۴ و پلی استیشن ۲ هم هستید.

واقعیت مجازی

پلی استیشن وی آر هیچوقت قرار نبود هدستی پریمیوم برای تجربه بازی‎های واقعیت مجازی باشد. این هدست در سالی که گذشت جایگاه خود به عنوان نقطه تقاطع مقرون به‌صرفگی و پرفورمنس قابل قبول را حفظ کرد؛ هرچند که مثل سایر تکنولوژی‎های واقعیت مجازی، ضعف‎های خودش را هم داشت.

پلی استیشن وی آر امسال به شکلی آهسته اما پیوسته میزبان عناوین جدید بود. بهترین مثال در میان بازی‎های عرضه شده، Astro Bot بود که توسط استودیوی ژاپن سونی ساخته شد و حتی می‎تواند یکی از نامزدهای بهترین بازی سال باشد. این بازی برخلاف آنچه معمولاً در عناوین واقعیت مجازی دیده می‎شود، یک پلتفرمر سوم شخص است که گیمر را در جهانی پر از چالش‎های پریدنی و آیتم‎های قابل جمع‎آوری مخفی غرق می‎کند. بسیاری از مردم عقیده دارند تجربه عناوین سوم شخص در محیط واقعیت مجازی بیهوده است اما اگر حضور در جهانی سه بعدی را تصور کنید که کاراکتری مثل ماریو یا رچت در آن، اطراف شما بالا و پایین می‎پرند احتمالاً از چنین ایده‎ای استقبال کنید. Moss هم یک بازی سوم شخص دیگر بود که از نظر گرافیکی حرف‎های زیادی برای گفتن داشت.

اما لاین آپ عناوین ارزشمند پلی استیشن وی آر به همین محدود نمی‎شود و شاهد عرضه چند بازی قابل توجه دیگر هم بودیم؛ از جمله Firewall که یک شوتر تاکتیکال چند نفره است، Tetris Effect که به صورت انحصاری روی پلی استیشن ۴ عرضه شده و Beat Saber که ایده کلی بازی‎هایی مانند Guitar Hero را برداشته و در قالبی شدیداً نوآورانه پیاده‎ کرده. اما تکنولوژی واقعیت مجازی به صورت کل، و پلی استیشن وی آر به عنوان بخشی از آن، هنوز هیچ بازی شاخصی ندارد که به خاطرش یکی از این هدست‎ها را تهیه کنید.

بازی‎سازان شخص ثالث هم ظاهراً از تب و تاب واقعیت مجازی فاصله گرفته‎اند. Tomb Raider جدید به عنوان مثال دیگر مثل نسخه قبلی شامل یک حالت واقعیت مجازی نبود و اکتیویژن و الکترونیک آرتز هم دیگر تمایلی به ساخت بازی‎های کوچک برای این پلتفرم نداشتند. یوبیسافت هم به همین ترتیب نسخه غیر واقعیت مجازی Star Trek Bridge Crew را در ماه دسامبر عرضه کرد و عنوان Transference را هم در دستور کار داشت که هم در حالت عادی و هم در حالت واقعیت مجازی قابل بازی است. در نهایت سونی امسال با عرضه Wipeout Omega Collection یکی از برندهای شناخته‎ شده‎اش را بالاخره به پلی استیشن وی آر آورد و در حالی که آخرین روزهای سال ۲۰۱۸ را پشت سر می‎گذاشتیم، نسخه واقعیت مجازی Borderlands 2 هم عرضه شد؛ هرچند که احتمالاً همه ما Borderlands 3 را به نسخه واقعیت مجازی بازی قبلی ترجیح می‎دادیم.

بازی‎ها

سونی ماه‌های ابتدایی سال را با چند بازی تحسین برانگیز شروع کرد. نخستین انحصاری، نسخه بازسازی شده بازی محبوب Shadow of The Colossus در ماه فوریه بود که نه‌تنها موفق به جلب رضایت طرفداران قدیمی شد، بلکه گیمرهای کم سن و سال‎تر را هم با یکی از کلاسیک‎های شاهکار آشنا کرد. در ماه مارس هم گاد آو وار استودیوی سانتا مونیکا را داشتیم آینده‎ای نویدبخش برای این فرنچایز رقم زد. در ماه مه نوبت به Detroit: Become Human رسید که به زعم بسیاری یکی از بهترین اینتراکتیو دراماهای چند سال اخیر بود و در نهایت Marvel’s Spider-Man را در ماه سپتامبر داشتیم که به بنچمارکی برای بازی‎های اسپایدرمن تبدیل شد.

در این بین چند بازی مستقل جالب هم به صورت همزمان برای پلی استیشن ۴ و پی سی عرضه شد؛ مانند The Swords of Ditto و Moonlighter. اما واکنش به این بازی‎ها آنطور که انتظار می‎رفت خوب نبود و گیمرها عمدتاً منتظر عرضه آنها روی پلتفرم نینتندو سوییچ بودند. گرچه Swords of Ditto برای سوییچ عرضه نمی‎شود اما Moonlighter به کنسول هیبریدی نینتندو آمد و رضایت از این نسخه عمدتاً بیشتر بود.

از این‎ها که بگذریم سونی امسال سرویس PlayLink را در دستور کار داشت که پلتفرمی جالب برای رقابت نه چندان جدی با عناوین گروهی نینتندو است. این سرویس به گیمرها اجازه می‎دهد که به تجربه گروهی بازی‎ها روی موبایل هوشمندشان بپردازند و غالباً میزبان بازی‎هاییست که چندان پیچیدگی ندارند و صرفاً ساخته شده‎اند تا چند ساعتی سرگرم‌تان کنند. اما شاید تنها مثال نقض، بازی Hidden Agenda باشد که توسط سازندگان Until Dawn ساخته شده و اتمسفری تیره تر را به تصویر می‎کشد.

سایر مسائل به صورت خلاصه

  • سونی امسال در خبری بسیار غافلگیرکننده اعلام کرد که در نمایشگاه E3 سال ۲۰۱۹ حضور نمی‎یابد. چنین چیزی از اواسط دهه ۹۰ که سونی شروع به شرکت در نمایشگاه E3 کرد بی‎سابقه بوده است. البته که سونی در این مسیر تنها نبوده و نینتندو، مایکروسافت، اکتیویژن و الکترونیک آرتز هم پیش‎تر دست به حرکتی مشابهی زده بودند.
  • سونی در حرکتی عجیب در ماه اکتبر از کفش‎های ورزشی نایکی با تم پلی استیشن رونمایی کرد. این کفش اسنیکرز خاکستری رنگ کیفیت بسیار خوبی داشته و احتمالاً دل تمام طرفداران کنسول سونی را می‎برد.

اما عدم تعیین تاریخ عرضه بازی‎ها زمانی غیرقابل تحمل می‎شد که سونی نمی‎توانست هر سال یک یا دو کاندید جدی برای بهترین بازی سال عرضه کند. این کمپانی طی سال‎های اخیر به دنبال رسیدن به بالاترین میزان کیفیت بوده و عدم ارائه یک تاریخ مشخص برای انحصاری‎های جدیدش، قطعاً فاکتوری به حفظ کیفیت مد نظر ژاپنی‎ها کمک کرده.

برای سونی، سال ۲۰۱۹ سال پتانسیل‎هاست؛ اما در عین حال سالی عجیب هم هست. این کمپانی در نمایشگاه سالانه E3 شرکت نمی‎کند و مایکروسافت تنها شرکتی خواهد بود که کنفرانسی بزرگ برگزار خواهد کرد. ضمناً فستیوال سالانه PlayStation Experience سال ۲۰۱۸ هم برگزار نشد. بنابراین هم‎اکنون نه‎تنها نمی‎دانیم که انحصاری‎های پلی استیشن ۴ چه زمانی عرضه می‎شوند، بلکه این را هم‎ نمی‎دانیم که چه زمانی باید منتظر اعلام تاریخ عرضه آن‎ها بود.


لباس شارژی اگزواسکلتون به کاربران امکان حمل اجسام ۱۰۰ کیلوگرمی را می‌دهد

۱۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


آینده‌ای را تصور کنید که در کارخانه‌ها، افراد با پوشیدن لباس‌هایی پیشرفته بتوانند به راحتی اجسام صد کیلویی را حمل کرده و به نقاط مختلف ببرند. بدون آنکه فشاری به آن‌ها وارد شود. شرکت سارکوس رباتیکس این آینده را بیش از پیش نزدیک کرده است. شرکت یاد شده در حال حاضر شاهد سفارشاتی برای اگزواسکلتون خود است که آن را گاردین XO‌ مکس نام گذاری کرده؛ اولین اگزواسکلتونی که به طور کامل با بهره‌مند شدن از باتری کار می‌کند و قرار است تا اوایل سال ۲۰۲۰ به دست سفارش دهندگان برسد.

یکی از چالش‌های بزرگ مهندسی که سارکوس با آن دست به گریبان بود، ایجاد یک اگزواسکلتون بهینه با استفاده از یک واحد باتری کوچک بود. برای آن که این اگزواسکلتون به صورت تجاری به فروش برسد باید از سیستمی استفاده می‌کرد که بتواند آن را برای مدت زمان معقولی بدون نیاز به اتصال به کابل روشن نگه دارد.

سارکوس بعد از سال‌ها کار حالا موفق شد سیستمی ایجاد کند که گاردین XO مکس نام دارد. این دستگاه می‌تواند به راحتی تا ۸ ساعت شارژدهی داشته باشد و همچنین می‌توان باتری خالی شده‌ی آن را با یک باتری دیگر تعویض نمود.





شرکت سازنده ادعا می‌کند که گاردین XO‌ مکس می‌تواند تا ۲۰ برابر نیروی انسان را بیشتر کند. در واقع به این معنی که برای بلند کردن یک جسم ۴۰ کیلوگرمی با استفاده از اگزواسکلتون تنها کافیست نیروی معادل با بلند کردن یک جسم دو کیلوگرمی را صرف نمایید.

همچنین اعلام شده که هیچگونه تاخیری بین حرکات انسان و ماشین وجود نخواهد داشت. بنابراین این لباس احتمالا بدون هیچ مشکلی می‌تواند همگام با تغییرات بدن انسان واکنش نشان دهد.

اخیرا نمونه‌های دیگری از این اگزواسکلتون هم در سرتاسر جهان در کارخانه‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌ است. به عنوان مثال فورد از یک اگزاسکلتون که تنها بالا تنه‌ی افراد را می‌پوشاند استفاده می‌کند تا کارایی کارگران خود را افزایش دهد. ال جی هم بسیار نزدیک به عرضه‌ی تجاری SuitBot خود است که آن هم یک اگزواسکلتون محسوب می‌شود تا بتواند کارگران کارخانه‌ها را برای بلند کردن اجسام سنگین یاری کند.

به نظر می‌رسد که به زودی در اکثر کارخانه‌ها شاهد این فناوری جدید باشیم. به هر ترتیب فناوری یاد شده می‌تواند به راحتی میزان کارایی کارگران در انبار‌ها را افزایش دهد. موضوعی که کمک شایانی به کسب و کار‌ها خواهد کرد.