Sorry, no posts matched your criteria.

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

این حسگر وضعیت انسان و احتمال ابتلا به پارکینسون را با استفاده از حرکات انگشتان نشان می‌دهد

۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


دستان شما به خوبی نشان دهنده وضعیت سلامتی‌تان هستند. نه تنها برای احتمال ابتلا بیماری‌هایی مانند پارکینسون بلکه به خاطر قابلیت نمایش وضعیت سلامتی ارگان‌های حیاتی مانند قلب از آن‌‌ها می‌توان استفاده‌های زیادی در علم پزشکی کرد.

به همین دلیل، اخیرا کمپانی IBM یک سنسور ناخن ایجاد کرده که می‌تواند وضعیت سلامتی شما را با استفاده از انگشتانتان ارزیابی کرده و از هوش مصنوعی برای پالایش آن‌ استفاده کند. این حسگر به انگشت شما متصل شده و وضعیت فشار وارد شده و بعضی از پارامترهای دیگر را با توجه به کارهایی که به صورت روزانه انجام می‌دهید اندازه گیری می‌کند.

بعد از انجام این کار، سنسور داده‌های خود را به اپلیکیشنی ارسال می‌کند که با توجه به وضعیت انگشت، میزان سلامت شما، نحوه عملکرد بدن و در نهایت احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مثل اسکیزوفرنی و پارکینسون را تخمین می‌زند که می‌تواند روی درمان این بیماری‌ها تاثیرگذار باشد.

هنوز مشخص نیست که چقدر با استفاده از این تکنولوژی به صورت گسترده فاصله داریم اما با توجه به تاثیرگذار بودن آن در شناخت و کنترل وضعیت سلامتی انسان، استفاده از این دست سنسورها در آینده‌ای نچندان دور چندان عجیب نیست.

جدا از عملکرد انگشت‌ها، چندی پیش محققان فهمیده بودند که سرعت پلک زدن هم می‌تواند نشان دهنده وضعیت روحی انسان در یک دوره زمانی مشخص باشد.


جمع‌بندی روز: سه شنبه، ۰۴ دی ۱۳۹۷

۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


روزی نیست که در دنیای دانش و تکنولوژی اتفاق تازه ای رخ ندهد و ما نیز در دیجیاتو همواره در تلاش و تکاپو هستیم تا تمامی جزئیات این دست از رویدادها را به سمع و نظر شما برسانیم. در طی ۲۴ ساعت گذشته مطالب متعددی در این وبسایت منتشر شده اند که می توانید عنوان مهم ترین آنها را در ادامه ی مطلب مطالعه کرده و بسیار سریع تر از همیشه از مهم ترین وقایع عرصه فناوری آگاه شوید.

The post جمع‌بندی روز: سه شنبه، ۰۴ دی ۱۳۹۷ appeared first on دیجیاتو.


ناسا آزمایشگاهی برای شبیه سازی مریخ در کالیفرنیا ساخته است

۵ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


همزمان با آماده شدن اینسایت برای انجام نخستین بررسی ها روی سطح مریخ، سازمان فضایی آمریکا از آزمایشگاه «مریخ زمینی» خود رونمایی کرده که در پاسادنای کالیفرنیا ساخته شده و هدف از آن بررسی شرایط خاک سیاره سرخ است.

کارکنان آزمایشگاه نیرو محرکه جت ناسا در پاسادنا کالیفرنیا هم اکنون نمونه ای از فرودگر اینسایت به نام ForeSight را در اختیار دارند تا تمامی فرامینی که برای اینسایت ارسال می کنند را از نزدیک مشاهده و بررسی نمایند.

مهندسان ناسا این محدوده را از روی عکس های باکیفیتی بازسازی کردند که اینسایت به زمین مخابره می کند و برای قرابت هرچه بیشتر محدوده تست خود به مریخ از صخره های خرد شده در سطح آن استفاده کرده اند. برای این منظور آنها با چنگک صخره های مورد نیاز خود را جمع آوری کرده و روی سطح محدوده موردنظرشان ریختند و بستری از سنگ های خرد شده را ایجاد کردند که محیط مریخ را شبیه سازی می کرد.





شبیه سازی مریخ

کارشناسان ناسا در انتها لایه ای به ضخامت ۱۰ سانتیمتر از سنگ های خرد شده را ایجاد کردند که با پستی ها و بلندی های سطح مقابل اینسایت برابری می کرد.

تیم کارشناسان برای افزودن مدل های دیجیتالی از محدوده فرود اینسایت روی بستر ساخته شده، تعدادی عینک واقعیت افزوده را روی چشمان خود قرار دادند و شبیه سازی تمام عیاری از سطح مریخ را انجام دادند.

دانشمندان برای مشخص کردن مرز محوطه از تعدادی بلوک چوبی استفاده کردند تا سنسورهای کاوشگر به خوبی بتواند محدوده مانور خود را تشخیص دهد. برای اندازه گیری کلیه مشخصات و قابلیت هایی که قرار بود در محدوده آزمایشگاه شبیه سازی شوند هم دوربین های دقیقی در سرتاسر آزمایشگاه تعبیه شدند.

شبیه سازی هرکدام از جزئیات مریخ ۴ ساعت زمان برد

شبیه سازی هرکدام از جزئیات مریخ در این محدوده چهارساعت زمان برد و در انتها آنها کلیه سنگ ریزه ها و صخره هایی که ابعادی بیشتر از دو سانتیمتر داشتند را در محیط آزمایشگاه شبیه سازی کردند. باید در نظر داشت که سنگ های بزرگ تر چالش های بزرگ تری را پیش روی اینسایت و ابزارهای تحت اختیار وی قرار می دهد. تیم محققان باید اطمینان حاصل کند که تجهیزات الکتریکی متصل شده به اینسایت حین استفاده با شی تیزی برخورد نکنند و ارتباطشان با کاوشگر قطع نشود.


مصاحبه با مدیران بیدود در مورد دوچرخه‌های اشتراکی

۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


بعید است در تهران زندگی کنید و این روزها و حتی ماه‌ها، نام بیدود به گوش‌تان نخورده باشد؛ شرکتی که کارش را با ساخت و توزیع دوچرخه‌های اشتراکی نارنجی‌ رنگ گره زده. ایده‌اش هم ساده است: «اپلیکیشن موبایل بیدود را نصب، دوچرخه‌ها را پیدا و استفاده کنید.» آن سوی ماجرا اما همه‌چیز آنقدر ساده نیست. رییس و نایب‌ رییس هیات مدیره بیدود در مصاحبه با دیجیاتو می‌گویند اینجا کارشان ۲۴ ساعته است؛ جنب‌وجوش اعضای شرکت و رفت‌وآمد خود مدیران در میان مصاحبه هم همین گفته را ثابت می‌کند. 

بیدود روز سه‌شنبه هفته گذشته (۲۷ آذر ماه) رسماً کارش را در منطقه ۲ تهران آغاز کرد و در هفته جاری هم به منطقه ۶ تهران رسید. اما این رسیدن با چالش‌هایی همراه بوده است. شرکتی که اولین بار در مردادماه محصولاتش را به نمایشگاه الکامپ آورده بود و گفته می‌شد قرار است در شهریور ماه کارش را آغاز کند، با چند ماه تاخیر فعالیتش را در دو منطقه آغاز کرد. 

این مسئله در کنار مسائلی دیگر از جمله نوع همکاری و تعامل با شهرداری، زیرساخت‌های لازم برای توسعه کسب‌وکار مبتنی بر اینترنت اشیا و البته برنامه‌های آینده بیدود، موضوع مصاحبه‌ای هستند که پیش روی شماست. «حسین قاسمی» و «رضا باقری» در این گفتگو تایید می‌کنند که هدف نهایی آنها برای آینده، صرفاً دوچرخه اشتراکی نیست و در حوزه حمل‌ونقل، هر نوع وسیله بدون دودی را به سبد محصولاتشان اضافه می‌کنند؛ حتی خودروی برقی دو نفره.


امیر مستکین – دیجیاتو: ایده دوچرخه اشتراکی، ایده جدیدی در جهان نیست. معمولاً هم این ایده در بیشتر کشورها شکست خورده است. چه شد که شما تصمیم گرفتید وارد چنین کارزار خطرناکی شوید، آن هم با شرایط خاص ایران؟

حسین قاسمی، نایب رئیس هیات مدیره بیدود: اصولاً کسب‌وکارها زمانی موفق می‌شوند که بر پایه نیاز شکل بگیرند. ۵۰ درصد یک کسب‌وکار به سرمایه و تجربه صاحبان آن برمی‌گردد و ۵۰ درصد آن هم تیری است در تاریکی. وقتی وارد حوزه استارت‌آپ‌ها می‌شویم، چابکی هم بیشتر می‌شود و با توجه به نیازی که در زمینه حمل‌ونقل، ترافیک، آلودگی هوا، کم کردن مصرف سوخت، شادابی جامعه و ورزش احساس می‌کردیم، وارد این حوزه شدیم.

بله حرف شما کاملاً درست است که دوچرخه‌های اشتراکی در بسیاری از کشورها شکست خورده‌اند ولی دوچرخه‌های اشتراکی نسل چهارم در تمام دنیا پیروز شده‌اند. مشکل دوچرخه‌های اشتراکی نسل‌های قبل این بود که باید از جایی آنها را برمی‌داشتید و به مکان مشخصی هم تحویل می‌دادید. اما نسل چهارم می‌گوید از هرجایی بردار و به هر جایی دوست داری برو. پس مقصد را استفاده کننده مشخص می‌کند و همین جذابیت دارد.

اما در هر صورت شرایط کشور ما خاص‌تر است. 

مطمئناً همین است و تمام کسب‌وکارها این حالت را خواهند داشت. همه‌چیز بستگی به انگیزه، سرمایه، بازار هدف و پشتکار تیم دارد.

از واژه استارت‌آپ استفاده کردید. خودتان را استارت‌آپ می‌دانید؟ 

می‌توانیم در خانواده استارت‌آپ‌ها باشیم. ما استارت‌آپی هستیم که برعکس دیگران که در حوزه IT کار می‌کنند، در حوزه IoT فعالیم.

آیا بیدود از پشتیبان دولتی برخوردار است؟ 

بیدود کاملاً خصوصی است.

شریک یا طرف قرارداد خارجی چطور؟ از این جهت این سوال را می‌پرسم که بحث‌هایی مربوط به شباهت بیش‌ از حد بیدود به «MoBike» مطرح شده است. 

طرف قرارداد خارجی نداریم. اسم نمی‌برم اما خیلی از استارت‌آپ‌های ایران شبیه به اوبر هستند، خیلی از استارت‌آپ‌های دیگر ایران هم شبیه به آمازون. به دلیل شباهت، نمی‌توانیم به هم وصل‌شان کنیم.

از آنجایی که می‌گویید می‌توانید استارت‌آپ به حساب بیایید، آیا سرمایه‌ای جذب کرده‌اید یا سرمایه از خودتان است؟ 

این سرمایه‌گذاری کاملاً شخصی است و خودمان هستیم؛ از جایی سرمایه جذب نکرده‌ایم. تا امروز هم خیلی از استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های مطرح درخواست خرید سهام ما را داشته‌اند. تا به حال هیچ سهامی نفروخته‌ایم و مقاومت کرده‌ایم. اما درخواست‌ها روز به روز بیشتر می‌شود.

فکر نمی‌کنید برای گسترش فعالیت در نهایت نیاز دارید چنین کاری انجام دهید؟ شنیده‌ام که با اسنپ هم جلساتی داشته‌اید که به نتیجه‌ای نرسیده است. 

خیلی از استارت‌آپ‌ها علاقه دارند تا همکاری را با ما شروع کنند اما این یک حوزه خاص است. هر کسی نمی‌تواند شریک بیدود شود چون فقط پول نمی‌تواند اینجا صحبت کند. شاید ما در آینده وارد حوزه خودرو شویم؛ هیچ‌چیزی برای ما منعی ندارد.

بودجه‌ای که برای فعال شدن در تهران یا ایران در نظر گرفته‌اید چقدر است؟

واقعیت این است که بودجه ما به ثانیه تغییر می‌کند چون کاملاً کار خدماتی است. در یک روز ۲۰ نفر استخدام می‌کنیم، روز بعد ۵۰ نفر استخدام می‌کنیم، تجهیزات و زیرساخت می‌خریم، دوچرخه‌ها در خط تولید هستند. پس در واقعیت نمی‌توانم بودجه خاصی را بگویم.

گفتید که پشتیبان دولتی ندارید و کاملاً خصوصی هستید. سوالم این است که آیا هر شرکت یا استارت‌آپ دیگری می‌توانست برود با شهرداری صحبت کند و با سرمایه‌گذاری در ساخت دوچرخه و تهیه زیرساخت‌ فنی، کاری که شما امروز انجام می‌دهید را انجام دهد؟ 

برای شروع فعالیت ما، معاونت حمل‌ونقل ترافیک با نماینده‌های خاص خودش مسیر، جلسات، کنکاش، تحقیقات و بازدیدهای بسیار طولانی داشته است. با جلسات فشرده تقریباً ۸ ماه زمان برد تا ما توانستیم مجوزها را بگیریم. به هیچ وجه کار ساده‌ای نبوده و نیست. شهرداری معیارهای خیلی خاصی دارد که باید آنها را رعایت کنید. شهرداری از کارخانه و انبار ما بازدید کرده است. تیم IT، IoT و مانیتورینگ ما را بررسی کرده است. اپ و خود دوچرخه‌ها را در معرض تست‌های مختلف قرار داده. این‌ها در یک روز نبوده و بالای ۸ ماه زمان برد. واقعاً ساده نیست که شهرداری چنین اجازه‌ای بدهد و سپس آن شرکت کار به این بزرگی را انجام ندهد.

آیا شهرداری کمک مالی یا لجستیکی به بیدود کرده است؟ 

خیر.

اما در صورت شهرداری دارد فضاهایی از شهر را برای پارکینگ در اختیار شما قرار می‌دهد. وقتی به مسئله اینطور نگاه می‌کنیم، مشخص است که تفاهم‌هایی وجود دارد. سوال من این است که آیا این تفاهم، یک تفاهم انحصاری با شهرداری است یا شرکت دیگری هم می‌تواند با طی کردن پروسه‌هایی که گفتید وارد این کارزار شود؟ از طرف دیگر شهرداری آیا برای چنین تفاهمی، سهمی از استارت‌آپ شما دریافت کرده است؟ 

هم تفاهم‌نامه داریم و هم مجوز. بررسی‌های زیادی برای ایجاد این تفاهم‌نامه از سمت شهرداری و ما انجام شده. اما اساساً شهرداری با هیچ شرکتی کار انحصاری انجام نمی‌دهد. اگر اینطور بود خیلی از اصل‌ها زیرسوال می‌رفت. شهرداری سهمی هم در بیدود ندارد.

این مسئله یک سری قوانین و مقررات و زیرساخت‌ها می‌خواهد. هر شرکتی این مسائل را رعایت کند، تست‌های مختلف را پاس کند، می‌تواند چنین کاری را انجام دهد. مثل این می‌مانند که امروز چند تاکسی هوشمند داریم. یکی دیگر هم اضافه شود کسی چیزی نمی‌گوید. فقط باید معیارهایی را داشته باشد.

در زمینه تاکسی اینترنتی بله، اما شاید شهرداری دیگر نتواند فضاهای پارکینگ را در اختیار یک استارت‌آپ دوچرخه اشتراکی دیگر قرار دهد. به هر حال می‌دانیم که فضای اینچنینی در تهران چقدر محدود است. 

شاید.

یکی از درخواست‌های شهرداری برای دادن مجوز به تاکسی‌های اینترنتی، دریافت دیتای آنها برای استفاده غیرتجاری و مدیریت شهری است. شما می‌گویید مجوز شهرداری را گرفته‌اید. آیا دیتای کلی سفرها به شکل ناشناس را در اختیار شهرداری قرار می‌دهید؟ 

این دیتا و اطلاعات اگر بتواند به خدمت‌رسانی بهتر به شهروندان کمک کند، مطمئناً لازم است که به شهرداری داده شود تا زیرساخت‌های بهتری ساخته شود. در زمینه کسب‌وکارهای هوشمندِ دیگر اظهار نظر نمی‌کنم اما در مورد کسب‌وکار خومان، اگر منجر به بهبود سفرهای شهروندان شود، این‌ همکاری را با شهرداری می‌کنیم.

بیدود در فاز اول فعالیتش می‌خواهند چه‌کاری انجام دهد؟ چه زمانی کل تهران پوشش داده می‌شود و آیا برنامه‌ای برای فراگیر شدن در کل ایران دارد یا هدفش شهرهای خاصی هستند؟ 

بیدود منطقه به منطقه وارد تهران می‌شود. مسئله اینجاست که کار بیدود بسیار سخت‌تر و وسیع‌تر از چیزی است که مردم می‌دانند. مانیتوریگ داریم، دوچرخه‌ها در ساعات بامداد جمع‌آوری و دوباره در مکان‌های خاصی چیدمان می‌شوند، دوچرخه‌ها چک می‌شوند و در فاز اول، تلاش‌مان بیشتر فرهنگ‌سازی است. این هدف اصلی ما برای فاز اول است.

به سرعت تهران را تکمیل خواهیم کرد اما به دلیل اینکه این کسب‌وکار، حوزه معاونت، پشتیبانی‌ و خدماتش بسیار وسیع و نیاز به نیروی انسانی زیاد دارد، وارد شدن ما به یک منطقه مستلزم مسائل زیادی است. ما امروز زیرساخت IT و IoT خوبی داریم و همینطور نیروی انسانی مناسبی هم در اختیار گرفته‌ایم اما به راحتی نمی‌توانیم وارد هر منطقه‌ای شویم چون باید از لحاظ لجستیکی، پشتیبانی، تامین و حراست بتوانیم پوشش دهیم. اگر نتوانیم پوشش دهیم، وارد منطقه نمی‌شویم.

هر روز از شهرداری‌های مناطق تهران و شهرداری‌های بسیاری از شهرها برای شروع فعالیت درخواست داریم. روی این مسائل فکر می‌کنیم و در فازهای بعدی وارد مناطق و شهرهای بیشتری می‌شویم. اصلی‌ترین هدف‌مان کل ایران است.

مشخصاً کار عملیاتی است و نمی‌توان پنجره زمانی دقیقی ارائه داد. اما بازه زمانی که خودتان در نظر گرفته‌اید تا در کل ایران فعال شوید چقدر است؟

زیر دو سال.

آقای قاسمی، کانسپ دوچرخه اشتراکی یک کانسپت لاکچری نیست. شما کارتان را در یکی از مرفهنشین‌ترین منطقههای تهران یعنی منطقه ۲ شروع کردید. فکر میکنید این چه سیگنالی به مخاطب شما میدهد؟

آیا منطقه ۶ هم لاکچری است؟ ما در منطقه ۶ هم فعالیت خودمان را در این هفته شروع کردیم. واقعیت این است که این کار، کاری نیست که صرفاً دوچرخه در خیابان قرار دهیم. معیارهای بسیار زیادی باید در بدنه مجموعه رعایت شود تا بتوانیم وارد منطقه بعدی شویم.

دوچرخه گذاشتن کاری ندارد، پشتیبانی و نگه‌داری آن سخت است. جابه‌جایی، چیدمان، تعمیر و نگه‌داری و حراست دارد. این کار، کاملاً ۲۴ ساعته است. دلیل اینکه منطقه ۲ و ۶ را هم انتخاب کردیم این بود که تیم باید یک حالت پایلوت را سپری می‌کرد.

چند دوره پایلوت را سپری کرده بودیم اما دوره پایلوت واقعی در فضای باز، برای اولین بار اتفاق می‌افتد. گفتیم این آزمایش را در منطقه ۲ انجام دهیم که خیابان‌های پهن و ترافیک کمتری دارد. از طرفی پیاده‌روهایش هم قابلیت دوچرخه سواری دارند. به همین دلایل از اینجا شروع کردیم تا تیم‌های مختلف ما آب‌دیده شوند و سپس سراغ مناطق دیگر برویم. مطمئناً با نسل فعلی و نسل آینده دوچرخه‌های خود به مناطق مختلف دیگری مثل منطقه ۶، ۵، ۱۱، ۱۰، ۷، ۸ و ۳ ورود خواهیم کرد.

اوایل که اسم بیدود شنیده می‌شد، ادعاهای بزرگی هم شنیدیم؛ ادعاهایی مثل کاهش ترافیک و آلودگی هوا. آیا واقعا در شهری مثل تهران که روزانه حدود ۲۰ میلیون سفر در آن انجام می‌شود، با چند هزار دوچرخه، سهم بیدود از کاهش ترافیک یک عدد اعشاری با صفرهای زیاد نیست؟

مطمئناً این اعداد و ادعاها را از طرف شرکت ما نشنیده‌اید. در همین مصاحبه تا کنون شما چند آمار خواسته‌اید که من دقیق بیان نکرده‌ام. چون عدد دادن عواقب دارد؛ من امروز اگر چیزی بگویم شما ۲ ماه بعد از من مطالبه دارید که چه شد. ما حتی روز اول اعلام نکردیم که چه زمانی بیرون می‌آییم و فعال می‌شویم. به ما فشار می‌آوردند که باید در شهریور ماه بروید بیرون. می‌گفتیم نمی‌توانیم و نمی‌شود؛ زیرساخت می‌خواهد و شرکت معیارهایی دارد.

دوچرخه‌های اشتراکی نسل چهار از اواخر ۲۰۱۵ در چین آغاز به کار کرده. کمتر از سه سال بعد، آماری که دولت چین اعلام کرده می‌گوید که آلودگی هوا در کلان‌شهرها ۳۰ درصد کمتر شده. رسیدن به چنین درصدی با تعداد محدودی دوچرخه غیرممکن است. باید دوچرخه را زیاد کنیم و فرهنگ دوچرخه‌سواری هم زیاد شود. باید همه شهروندان هم کمک کنند تا شهری بیدود داشته باشیم.

نمی‌توانم در زمینه کاهش آلودگی و ترافیک عدد بدهم، اما مطمئناً، حتی دوچرخه نسخه اول ما هم تاثیرگذار است. یکی از پارکینگ‌های ما در میدان کاج است؛ دقیقاً کنار ایستگاه تاکسی. یک شخص می‌تواند به سادگی با تاکسی برود میدان صنعت، اما آمار داریم که بیشترین سفر مربوط به همین نقطه است. به نظر شما وقتی کاربر با دوچرخه از میدان کاج به میدان صنعت برود، آیا تاثیری در مصرف سوخت، ترافیک و آلودگی هوا ندارد؟

مشخصاً دارد، اما بحث این است که چقدر می‌توانیم تاثیر داشته باشیم. 

فرض کنیم ناچیز. واقعیت این است که تا امروز، هیچ‌کس هیچ‌کاری برای آلودگی هوا نکرده است. کدام بخش از بدنه دولت یا شرکت خصوصی تا امروز سهمی در کاهش آلودگی داشته است؟ باید از یک جایی شروع کنیم و دست به دست هم بدهیم تا این اتفاق خوب بیفتد. اسم شرکت ما پاک‌چرخ ایرانیان است و با برند بیدود فعالیت می‌کنیم. پس یک سری شعارها داریم و اتفاقاتی باید بیفتد چون لازم است.

ببینید سالی چند خودرو تولید می‌شود و جاده و اتوبان جدید افتتاح می‌شود. خودروها چقدر آلایندگی را رعایت می‌کنند و بحث بنزین هم که وجود دارد. اما حالا یک بخش خصوصی آمده و شروع کرده به دوچرخه دادن. در واقع برعکس مسیر موجود حرکت می‌کند. شاید امروز نتوانیم درصد برای تاثیر در کاهش آلودگی و ترافیک داشته باشیم، اما در آینده نزدیک می‌توانم با شما، با اعداد و ارقام واقعی صحبت کنم.

همین امروز وقتی سفر شما تمام می‌شود، در اپ می‌توانید ببینید که چند کالری سوزانده‌اید و چقدر به سوختن کربن کمتر کمک کرده‌اید. این یک بحث ریاضی است و به راحتی می‌توانیم مشخص کنیم که آلودگی هوا و مصرف بنزین چقدر کاهش پیدا می‌کند.

من شخصاً در تهران سوار دوچرخه نمیشوم چون فارغ از بحث آلودگی هوا، به شدت احتمال تصادف وجود دارد. ما در این شهر نه لاین مخصوص دوچرخه داریم و نه فرهنگ رانندگی به قدری بالاست که خطری دوچرخه‌سوار را تهدید نکند. قبل از شروع به کار آیا بهتر نبود زیرساختهای شهری و فرهنگی آماده شوند؟

من آدم ایده‌آل‌گرایی نیستم. عادت کرده‌ام هرچه را بخواهم، بسازم. با همین شعار هم وارد این کار شده‌ام. امروز خیلی‌ها مخالف‌ هستند می‌گویند نمی‌شود. اما تیم ما می‌گوید می‌شود. اگر همین امروز تمام بدنه دولت و ارگان‌ها بسیج می‌شدند و کمک می‌کردند تا زیرساخت دوچرخه سواری در شهر تهران شکل بگیرد، چند سال طول می‌کشید.

اینطور باید چند سال ما هیچ‌کاری نمی‌کردیم تا پروتکل‌‌های اداری شکل بگیرد، مسیر دوچرخه‌سواری درست کنند، چراغ راهنمایی و رانندگی، لاین، دوربین و جریمه‌های خاص آماده شود و سپس ما هم تازه بستر را فراهم شده ببینیم و شروع کنیم.

دوچرخه‌های اشتراکی نسل چهارم به این صورت نبوده است. امروز که صحبت می‌کنیم ۳ برند در ۲۳۵ شهر دنیا ورود کرده‌اند. خیلی از این شهرها شباهت‌های زیادی به تهران دارد؛ هم کوچه و پس‌کوچه دارد و هم سربالایی و سرپایینی. مثال بارز نیویورک یا میلان است. در کشوری مثل چین، در عرض ۳ سال فرهنگ دوچرخه‌سواری جا افتاد. چند برند در عرض دو سال گذشته اینکار را شروع کرده‌اند و خیلی جاها هم بستری نداشته‌اند. با توجه به صحبت‌هایی که با شهرداری داشته‌ایم و داده‌هایی که در اختیارشان قرار می‌دهیم، آنها هم شروع می‌کنند و لاین‌های مخصوص دوچرخه را در شهر خواهند کشید.

شما واقعاً فکر می‌کنید در شهری که آپارتمانها ما را گروگان گرفتهاند، میتوانیم لاین دوچرخه داشته باشیم؟

بله به همین دلیل که آپارتمان‌ها ما را گروگان گرفته‌اند باید لاین دوچرخه داشت. اگر گروگان آپارتمان‌ها نبودیم که می‌شد کیش؛ دوچرخه‌ای هم نبود.

مسئله اینجاست که شما نیاز نمی‌بینید، به همین دلیل سوار دوچرخه نمی‌شوید. به محض احساس نیاز، سوار خواهید شد. فرض کنید ساعت ۶ عصر، مسیر با فاصله یک ربع دارید و ماشین هم نیست و دیرتان هم شده. دوچرخه کنار شماست. پس راه دیگری نیست. کسانی که مقاومت می‌کنند و می‌گویند سوار نمی‌شوم، نیاز ندارند و نیاز ندیده‌اند. دوچرخه باید وسیله نیاز باشد. وقتی احساس نیاز شد، اولویت با دوچرخه است.

مسئله دیگری که خودتان هم به آن اشاره کردید مسطح نبودن تهران است. تهران شیب زیادی از شمال تا جنوب دارد و بیشتر منطقی به نظر می‌رسید که حتی اگر نمی‌توانیم دوچرخه برقی را در فاز اول ارائه کنیم، دوچرخه‌های دنده‌ای داشته باشیم نه ساده. چقدر برای آغاز فعالیت تحقیقات در این زمینه انجام دادید؟

چند ده میلیون دوچرخه اشتراکی نسل چهارم در جهان وجود دارد. بالغ بر ۹۵ درصد آنها دنده ندارند. به این دلیل که ورژن بندی شده‌اند. داریم در مورد دوچرخه سواری برای حمل‌ونقل صحبت می‌کنیم نه دوچرخه‌سواری تفریحی یا ورزشی.

پس باید فرهنگ‌سازی شود تا افراد ابتدا بتوانند از دوچرخه‌ها استفاده کنند. با توجه به صحبت‌های خودتان خیلی از شهروندان بین سنین ۶ الی ۱۲ سالگی اصلاً دوچرخه نداشته‌اند. این مسئله برای پدر و مادرها اولویت نبوده است. پس ابتدا باید بستر فرهنگ‌سازی سوار شدن روی دو چرخ را داشته باشیم. دلیل اینکه نسخه‌های پیشرفته‌تری عرضه نکردیم این بود که فعلاً در فاز فرهنگ‌سازی در خیلی از زمینه‌ها هستیم. خودمان هم می‌دانیم که مسیرهای جنوب به شمال چقدر کاربر دارد و حتماً دوچرخه‌های دنده‌ای و نسل‌های بعدی تامین خواهد شد.

بخش کوچکی از اتاق مانیتورینگ در شرکت بیدود. چندین نفر در این قسمت مشغول رصد دوچرخه‌ها هستند.

منطق قیمت‌گذاری خدمات بر چه اساسی بوده است؟ منظورم ۱۵۰۰ تومان به ازای نیم ساعت استفاده است. آیا پرداخت هزینه برای استفاده از دوچرخه‌های بیدود با توجه به هزینه تاکسی در یک مسیر مشخص، برای کاربر به‌صرفه است؟

آیا با یک خودرو به جز حالت دربستی، می‌توانیم از هرجا به هرجایی برویم؟ اتوبوس هم از هر نقطه به هرنقطه ندارد. مترو هم همینطور. دوچرخه اشتراکی بیدود می‌خواهد مکمل حمل و نقل کشور باشد. ما نمی‌توانیم آن را با وسیله‌ای مقایسه کنیم. دوچرخه وسیله‌ای است که صرفاً با خودش قابل مقایسه است. ۱۵۰۰ تومان برای نیم‌ساعت، معقولانه‌ترین عددی بوده که توسط تیم قیمت‌گذاری ما تعیین شده. شرکت ما یک سال و ۸ ماه است که کارش را شروع کرده و هیچ‌کاری را بدون تحقیق انجام نداده‌ایم. عدد ما برای کرایه و سپرده‌ای که امروز هست، این نبود. با توجه به قدرت مردم این اعداد انتخاب شده‌اند.

یعنی ارقام فعلی پایین‌تر از برآوردهای اولیه‌تان است. 

بله صد درصد. برآورد هم نبوده، اعدادی منطقی بوده که به دست آورده بودیم و باید انجام می‌شد. اعداد بسیاری بالاتری، هم در سپرده و هم در کرایه.

در بحث هزینه، سپرده اولیه را برای استفاده از دوچرخه‌های بیدود داریم. ۱۵۹ هزار تومان سپرده اولیه که قابل برگشت است، و ۳۰ هزار و ۹۰۰ تومان هم برای بیمه که جمعاً به ۱۹۰ هزار تومان می‌رسد. با گردشی در شبکه‌های اجتماعی، خیلی‌ها گفته‌اند که چون مجبور بوده‌اند قبل از تجربه‌کردن سرویس، چنین مبلغی بپردارند، قیدش را زده‌اند. از نظر من این انتقاد درستی است، چرا کاربر قبل از اینکه تجربه کاربری یک سرویس را بداند باید چنین هزینه‌ای پرداخت کند؟

دانشگاه تربیت مدرس، یکی از پایلوت‌های ما بود. دوچرخه را یک ماه بدون سپرده در اختیارشان قرار دادیم. به شدت به دوچرخه‌ها آسیب وارد شد. ۳۵ درصد دوچرخه‌ها کاملاً از بین رفت. این نشان می‌دهد تا حداقل پولی را پرداخت نکنیم، و قوانین و مقرراتی وجود نداشته باشد، از وسیله درست استفاده نخواهیم کرد. همه مردم باید بتوانند از این وسیله استفاده کنند. اگر سپرده‌ای پرداخت نشود چه تضمینی وجود دارد که از دوچرخه درست استفاده شود؟

شاید من منظورم را درست منتقل نکردم. من در مورد عامل بازدارنده‌ای صحبت می‌کنم که اجازه نمی‌دهد کاربر یک سرویس را امتحان کند. به عنوان شخصی که می‌خواهد سرویس جدیدی را امتحان کند باید هزینه تقریباً بالایی را پرداخت کنم تا صرفاً ببینم از سرویس خوشم می‌آید یا خیر. مشکل این است. 

کاربر می‌تواند سپرده را پرداخت کند، از سرویس استفاده کند، اگر راضی نبود خروج بزند و پول هم خیلی راحت به حسابش برمی‌گردد. امروز اگر بخواهید یک دوچرخه در تهران بخرید باید دست کم یک میلیون و دویست هزار تومان هزینه کنید. به جای پرداخت این هزینه برای دوچرخه‌ای که هرجایی نمی‌توانید ببرید، هر زمان نمی‌توانید استفاده کنید، همه جا در اختیارتان نیست و هر جایی هم نمی‌توانید آن را رها کنید، برای نیم ساعت ۱۵۰۰ تومان هزینه می‌کنید و آن ۱۵۹ هزار تومان هم نهایتاً متعلق به خود کاربر است.

دوچرخه‌های بیدود ساخت کجا هستند؟ 

برند بیدود. بخشی از قطعات تولید داخل هستند. طراحی و بسیاری از موارد از سمت خود بیدود انجام شده. برای مثال لاستیک‌های این دوچرخه به گونه‌ای است که پنجر نمی‌شود. تیوپ‌لس نیست و تکنولوژی خاصی است که در لاستیک منافذی وجود دارد تا آیرودینامیک بودنش حفظ شود. ترمزها دیسکی و داخل رینگ است. در واقع به جای پره، از رینگ استفاده شده. سیم از روی بدنه رد نمی‌شود و همه چیز در داخل آن است. دوچرخه طراحی و محصول خودمان است. امروز ۵ هزار دوچرخه در انبار ما آماده ورود به بازار است.

چه زمانی دوچرخه‌های برقی به ناوگان اضافه می‌شوند؟ 

دوچرخه‌های سیاه و سبز رنگ، دوچرخه‌های برقی هستند که البته توسط بیدود ساخته نشده‌اند اما در دفتر این شرکت قرار گرفته‌اند.

این زمان‌بندی دارد اما اجازه بدهید تاریخ دقیقی ندهم. صرفاً می‌گویم که دوچرخه برقی در تهران و شهرهای دیگر خواهیم داشت. دوچرخه برقی هم جزیی از سبد کالای ماست. خیلی از چیزهای دیگر هم در این سبد است که فعلاً نام نبرم، بهتر است چون توقع ایجاد می‌شود و باید برای آنها بازه زمانی ارائه کنم. ما حتی برای دوچرخه‌های نسل اول‌مان قولی نداده بودیم که در چه تاریخی آغاز به کار می‌کنیم اما کاربرها ناراحت شده بودند که چرا در زمان مشخص نیامدیم. در صورتی که ما زمان خاصی را نگفته بودیم.

اما این تصور عمومی وجود دارد که پروژه شما با سه الی چهار ماه تاخیر شروع شده است. 

بخشی از این مسئله به اظهار نظرهای دوستان شهرداری برمی‌گردد. بخش دیگرش هم به شیطنت برخی خبرنگاران که تاریخ‌ها و اعداد را اشتباه بیان کردند.

به عنوان موضوع آخر می‌خواهم به آینده‌ی بیدود بپردازم. راستش از اسم پروژه، بلندپروازی‌هایی حس می‌شود. از گوشه و کنار هم شنیده‌ام که برنامه بیدود صرفاً محدود به دوچرخه نخواهد بود و به دنبال آن است تا روزی وارد بحث موتورسیکلت و خودروی برقی هم بشود. چقدر شنیده‌های من را تایید می‌کنید؟ 

هر وسیله‌ای که در حوزه حمل‌ونقلِ بدون دود باشد، ما به آن ورود می‌کنیم.

برای مثال خودروی برقی یک وسیله بیدود است. شما توانایی تولید چنین خودرویی را دارید؟ 

ما هنوز به خودروی برقی نرسیده‌ایم اما خودروی برقی داخل ایران تولید شدنی است. تولید هم شده و امروز نمونه‌های زیادی از آن وجود دارد.

پس آنطور که خودتان متصور هستید، آینده‌ی بیدود را تشریح کنید. 

رضا باقری، رییس هیات‌ مدیره بیدود: برنامه‌ آینده ما این است که دوچرخه‌های برقی ارائه دهیم. در مرحله بعدی به اسکوترهای برقی می‌رسیم. سپس به موتورهای برقی و در نهایت به خودروهای دو نفره برقی خواهیم رسید. نه اینکه بگوییم ما صرفاً به چنین چیزی فکر می‌کنیم و این بلندپروازانه‌ است. این خواه‌ناخواه نیاز یک جامعه است. 

شاید چهار سال پیش صحبت از دوچرخه اشتراکی در تهران خنده‌دار بود اما امروز شهردار تهران کمپین استفاده از دوچرخه تشکیل می‌دهد و از سفارت سوییس و هلند به آن می‌پیوندند. این مسئله در لایه‌های مدیران شهری شکل گرفته و روی چنین مسئله‌ای تمرکز کرده‌اند. شاید امروز اگر در مورد دوچرخه برقی، اسکوتر، موتور برقی یا حتی ماشین برقی صحبت کنیم یک مقدار دور از ذهن باشد، مخصوصاً با وجود بحث تحریم، اما خیلی از موارد در داخل کشور تولید می‌شود. وقتی موشک ساخته می‌شود چرا نباید خودروی برقی ساخته شود. واقعیت این است که زیرساخت صرفاً تجهیزات نیست، نوع تفکر مدیران شهری هم هست؛ تفکری که امروز می‌بینیم از این مباحث جدید استقبال می‌کند.

برای این بلندپروازی‌ها زمان مشخصی در برنامه‌ریزی خودتان دارید؟ 

خودتان می‌گویید بلندپروازی؛ بلندپروازی محدودیتی ندارد. زمان قابل پیش‌بینی هم ندارد. همین که با وجود مشکلات، ورود کرده‌ایم کار بزرگی است. امروز واقعاً شرایط مهیا‌تر شده. دو سال پیش که کار را شروع کردیم حتی اطرافیان‌مان هم امید چندانی نداشتند. شاید برنامه اولیه ما این بود که در شهریور شروع کنیم اما وقتی جلو آمدیم دیدم که زیرساخت، تجهیزات، مسائل لجستیکی و زیرساخت‌های شهری آمادگی ندارد و برنامه ما پایان سال بود اما با این حال ۳ ماه زودتر کارمان را شروع کردیم.


گلکسی A10 سامسونگ احتمالا با حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر و اسنپدراگون ۸۴۵ معرفی می شود

۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


سامسونگ در ماه های اخیر بر اساس استراتژی جدید خود برخی از ویژگی های گوشی های پرچمدار خود را به میان رده ها آورده است و بعضی امکانات را برای اولین بار با میان رده های سری A همراه کرده است. نسخه ۲۰۱۸ گلکسی A9 نخستین گوشی جهان مجهز به دوربین اصلی ۴ گانه و گلکسی A8s (تصویر تیتر مطلب) هم اولین موبایل این شرکت با نمایشگر اینفینیتی او بود. اکنون گمانه زنی ها خبر از احتمال مجهز شدن گلکسی A10 به حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر اپتیکال و چیپستی پرچمدار می دهند.

پیش از این گزارش های دیگری اشاره کرده بودند که احتمالاً گوشی های سری گلکسی اس ۱۰ به حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر مجهز خواهند شد که در مقایسه با حسگرهای داخل نمایشگر اپتیکال که در گوشی های شرکت های ویوو، وان پلاس، اوپو، هواوی و شیائومی به کار می رود دقیق تر است. منبعی چینی گمانه زنی کرده که گلکسی A10 هم از حسگر زیر نمایشگر اپتیکال بهره خواهد برد.

گلکسی A10





گلکسی A9 سامسونگ

هنوز مشخصات زیادی از این گوشی منتشر نشده اما شاید گلکسی A10 با چیپست اسنپدراگون ۸۴۵ همراه شود. از آنجایی که مدل های بالاتر گلکسی A8s و نیز نسخه ۲۰۱۸ گلکسی A9 از رم ۸ گیگابایتی بهره می برند شاید در گلکسی A10 هم شاهد همین میزان رم باشیم.

احتمال می رود گلکسی A10 پیش از اس ۱۰ و تا انتهای ماه آتی میلادی (تا حدود ۱۱ بهمن ماه) معرفی شود.


معرفی بهترین مدافعان PES 2019

۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


برای رسیدن به پیروز در بازی‌های ورزشی علی الخصوص فوتبال و عناوینی مانند ۲۰۱۹ PES یا فیفا ۱۹، شناخت بازیکنان و قابلیت‌های آنان از اهمیت بالایی برخوردار است.

درواقع بر اساس همین شناخت است که می‌توانید نقاط ضعف ترکیب رقیب را متوجه شوید و براساس آن ترکیب خودتان را تغییر دهید. امسال PES 2019 نسبت به سال‌های گذشته یک قدم به ارائه تجربه‌ای نزدیک‌تر به واقعیت نزدیک شده.

بر همین اساس باید نگاه جدی‌تری به بازیکنان خود داشته باشید و تلاش کنید تا خطوط ترکیب خود را با استفاده از بهترین بازیکنان بچینید تا نقاط ضعفتان پوشیده شود. داشتن یک خط دفاعی مستحکم می‌تواند نجات بخش باشد و در بسیاری از مواقع به سادگی نتیجه بازی را به نفع شما نگه دارد.





در این مطلب که از سری مقالات آموزش PES 2019 است، قصد داریم تا به طور خلاصه‌وار به معرفی ۱۰ مدافع برتر بازی PES 2019 بپردازیم.

 

۱۰- تیاگو سیلوا (Thiago Silva)


بهترین مدافعان PES 2019

با وجود اینکه امتیاز تیاگو سیلوا از ۸۸ به ۸۷ سقوط کرد، اما همچنان از او به عنوان یکی از بهترین مدافعان PES 2019 یاد می‌شود.

این مدافع ۳۴ ساله برزیلی هم اکنون برای تیم پاریسن ژرمن به میدان می‌رود. با نگاهی به آمار و ارقام سیلوا متوجه می‌شویم آمار سر زدن و پرش این بازیکن بسیار خوب است و به همین خاطر این بازیکن تاثیر به سزایی روی کرنرها خواهد داشت.

امتیاز پاس‌دهی این بازیکن نیز بالای ۸۰ است. این ویژگی موجب می‌شود تا سیلوا شروع خوبی برای حملات محسوب شود و بتواند به درستی توپ را از زمین خودی به نیمه زمین رقیب ارسال کند.

۹- ساموئل اومتیتی (Samuel Umtiti)


ساموئل اومتیتی در قله موفقیت به سر می‌برد و توانست موفقیت‌های زیادی را با تیم ملی فرانسه و بارسلونا کسب کند.

به همین خاطر در PES 2019 شاهد افزایش قدرت ۳ امتیازی او بودیم تا این مدافع ۲۵ ساله عضو گروه برترین مدافعان بازی شود. پتانسیل بالای اومتیتی موجب می‌شود تا یکی از بهترین بازیکنانی باشد که می‌توانید در مستر لیگ به اختیار بگیرید.

همچون تیاگو سیلوا، اومتیتی هم آمار ارقام بالایی برای پریدن و سر زدن دارد و به همین خاطر می‌توان روی ارسال‌های هوایی به خوبی روی قابلیت‌های دفاعی او حساب کرد.

۸- دیه‌گو گودین (Diego Godin)


گودین فصل فوق العاده‌ای را با اتلتیکو مادرید پشت سر گذاشت و عملکرد قابل قبول او در جام جهانی ۲۰۱۸ به همراه تیم ملی اوروگوئه موجب شد تا این بازیکن بتواند امتیاز خود را در PES 2019 حفظ کند.

این مدافع ۳۲ ساله هوا و زمین را به خوبی پوشش می‌دهد و به همین خاطر یکی از بهترین انتخاب‌های دفاعی PES 2019 محسوب می‌شود. از ویژگی‌های برجسته گودین می‌توان به سر زدن، نبرد تن به تن و روحیه بالای درگیری اشاره کرد.

 

۷- جورجه کیه‌لینی (Giorgio Chiellini)


در نسخه‌های قبلی PES امتیاز کیه‌لینی معمولا بیشتر از ۹۰ بود. اما با پا به سن گذاشتن این مدافع کهنه کار ایتالیایی کمی از قدرت او در PES 2019 کاسته شده.

کینه‌لینی در این نسخه از بازی دارای امتیاز ۸۷ است و نسبت به PES 2018 یک امتیاز کاهش پیدا کرده. کیه‌لینی در نبردهای تن به تن فوق العاده است و در دقایق پایانی بازی می‌تواند جلو بیاید بلکه بتواند دروازه حریف را باز کند.

۶- ویرجیل فن دایک (Virgil Van Dijk)


هیچکس فکرش را هم نمی‌کرد تا خرید گران قیمت لیورپول برای خط دفاعی بتواند با درخشش خود تمام منتقدین را ساکت کند. اما عملکرد فوق العاده فن دایک در فصل گذشته لیگ جزیره ختم به این اتفاق شد و هم اکنون فن دایک یکی از بهترین مدافعان PES 2019 محسوب می‌شود.

این مدافع ۲۷ ساله هلندی نسبت به نسخه‌های پیشین بازی امتیاز بسیار بالاتری دارد. قدرت بالای حمل توپ، دقت پاس زیاد و قابلیت شرکت در حمله‌ها مخصوصا زمان کرنر از دیگر ویژگی‌های کاربردی فن دایک محسوب می‌شود.

۵- جروم بوآتنگ


جروم بوآتنگ نیز توانسته امتیاز خود را در PES 2019 حفظ کند و روند چشمگیر خود را در بوندسلیگای آلمان ادامه دهد.

گرچه تیم ملی آلمان در جام جهانی ۲۰۱۸ عملکرد مناسبی نداشت و بوآتنگ و یارانش خیلی زودتر از آنچه تصور می‌شد از دو راین مسابقات خارج شدند، اما این بازیکن در بایرن مونیخ بسیار موفق عمل کرد و دلیل اصلی تداوم امتیاز او همین مسئله است.

این مدافع ۳۰ ساله آلمانی قابلیت‌ نبرد تن به تن و سر زدن بسیار بالایی دارد و به خوبی زمین و هوا را در خط دفاعی پوشش می‌دهد. امتیاز پاس کاری +۸۰ این بازیکن نیز دلیل دیگری است تا ثابت کند بوآتنگ یک مدافع شش دانگ و بسیار موثر است.

۴- مارسلو (Marcelo)


بسیاری از منتقدین دنیای فوتبال عقیده دارند مارسلو بهترین مدافع چپ جهان است. با توجه به امتیاز ۸۸ این بازیکن می‌تواند تا حدودی صحت این ادعا را نیز تایید کرد و از مارسلو با این عنوان یاد کرد.

شاید قدرت توپ گیری مارسلو بالا نباید و این مسئله به عنوان یک نقطه ضعف برای مدافعان محسوب شود، اما خصوصیات دیگر مارسلو موجب می‌شوند این بازیکن را حتما در ترکیب خود داشته باشید.

مارسلو دارای قدرت پاس کاری +۸۰ است و خصوصیات دیگری مانند قدرت دریبل زنی و شرکت در حمله بالا موجب می‌شود تا این مدافع برزیلی چه در امور تدافعی و چه در امور تهاجمی بسیار موفق عمل کند.

۳- جرارد پیکه (Gerard Pique)


جرارد پیکه به نسبت PES 2018 پیشرفت کرده و یک امتیاز کسب کرده تا در PES 2019 به امتیاز ۸۸ دست پیدا کند.

این مدافع ۳۱ ساله اسپانیایی آمار بسیار چشمگیری برای پاس کاری و کنترل توپ دارد و به خوبی می‌تواند نقش یک هافبک دفاعی را نیز بازی کند و با وارد کردن فشار به بازیکنان حریف و انجام پرس توپ را از آنان پس بگیرد.

قدرت سر زنی و پرش پیکه ۸۸ است و به همین خاطر پیکه یکی از موثرترین بازیکنان در خصوص توپ‌های هوایی است. قدرت ۸۸ این بازیکن در نبردهای تن به تن نیز او را تبدیل به یکی از برترین مدافعان PES 2019 در تیم بارسلونا کرده است.

۲- متس هوملس (Mats Hummels)


هوملس در راستای پیشرفت و ارتقاء یک گام رو به جلو برداشته و در PES 2019 دارای امتیاز ۸۹ می‌باشد.

این مدافع ۳۰ ساله آلمانی دارای آمار و ارقام چشمگیر در امور تدافعی است و به خوبی می‌توان از او به عنوان یک سد محکم برابر حملات رقیب یاد کرد.

قدرت بالای پاس کاری این بازیکن موجب می‌شود بتوانید حملات خود را از خط دفاعیتان برنامه ریزی کنید و توپ را از نیمه خودی با یک پاس بلند به نیمه حریف برسانید. از دیگر قابلیت‌های فوق العاده هوملس نیز می‌توان به قدرت بالای سر زنی  او اشاره کرد.

۱- سرخیو راموس (Sergio Ramos)


همچون هوملس، سرخیو راموس نیز دارای امتیاز ۸۹ است.

این مدافع ۳۲ ساله اسپانیایی علاوه بر قابلیت‌های بسیار موثر تدافعی، در زمینه‌ای تهاجمی نیز قابلیت‌هایی نظیر تمام کنندگی و پاس کاری بالا را دارد تا به خوبی بتواند دقایق پایانی را به عنوان یک مهاجم اضافه برای تیمتان بازی کند.

امتیاز بالای راموس در بخش سر زدن و پریدن موجب می‌شود این بازیکن علاوه بر امور تدافعی در امور تهاجمی نیز بسیار زهردار عمل کند و چه بسا در دقایق پایانی بازی، راموس تایم را عملی کرده و با به ثمر رساندن یک گل از روی ضربات ایستگاهی نتیجه را به نفع شما تغییر دهد.


تصویری از دهانه کارالیوف مریخ با لایه های یخ منتشر شد

۴ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


مدار گرد مارس اکسپرس متعلق به آژانس فضایی اروپا موفق شده تصاویری از یک دهانه پر از یخ در سطح مریخ را ثبت کند.

دهانه کارالیوف

مارس اکسپرس در دوم ژوئن سال ۲۰۰۳ به فضا پرتاب شد و ۶ ماه بعد به نزدیکی مریخ رسید. در ۲۵ دسامبر همان سال موتورهای ماهواره روشن شدند تا آن را در مدار سیاره سرخ قرار دهند. در طول این سال ها مدارگرد توسط دوربین با کیفیت، طیف سنج ها و رادارها، نقشه هایی از سطح مریخ را ثبت کرده است. اکنون که ۱۵ سال از آغاز چرخش مارس اکسپرس به دور مدار مریخ می گذرد این ماهواره موفق شده تصاویری زیبا از دهانه کارالیوف (Korolev) را ثبت کند.





این دهانه در بخش های کم ارتفاعی از شمال مریخ قرار دارد. کارالیوف پهنای ۸۲ کیلومتری دارد و با اینکه به نظر میرسد پوشیده از برف است اما در واقع از یخ آب تشکیل شده است. محققان تخمین زده اند که این یخ ها در مرکز دهانه ضخامتی ۱٫۸ کیلومتری داشته و باور دارند که این بخش در تمامی طول سال با یخ پوشیده شده است.

دلیل این موضوع را به فرایندی به نام «Cold Trap» نسبت می دهند. بر این اساس عمیق ترین قسمت دهانه که حاوی یخ است هوایی که از بالای آن رد می شود را سرد می کند. سپس این هوای سرد به پایین منتقل می شود و لایه ای از هوای سرد را در بالای یخ تشکیل می دهد. همین لایه به شکل یک محافظ عمل کرده و موجب پایداری و ذوب نشدن یخ می شود.

دهانه کارالیوف

برای مشاهده تصویر در اندازه بزرگتر روی آن کلیک کنید

تصویری که به دست آمده حاصل ۵ تصویر مختلف است که با هم ترکیب شده اند. هر یک از این تصاویر با استفاده از ابزار مدارگرد به نام «دوربین دوگانه با رزولوشن بالای مارس اکسپرس» (HRSC) ثبت شده اند. اولین تصویر در اوایل سال جاری میلادی ثبت شده بود و هر بار که مدارگرد به دور مریخ می چرخید تصویر دیگری را ثبت می کرد. در نهایت این ۵ تصویر ترکیب شدند.

نام دهانه به افتخار «سرگئی کارالیوف» که به عنوان پدر برنامه فضایی شوروی شناخته می شود انتخاب شده. کارالیوف در پروژه هایی از جمله اسپوتنیک و اولین برنامه فضایی ارسال به ماه توسط شوروی نقش داشته است.


حمید رضا باقری درمنی و ۳۳ همکارش

۳ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


حمید رضا باقری درمنی، فرزند محمد باقر، متولد ۱۳۴۸ و متاهل، سحرگاه اول دی ماه ۹۷ به دار مجازات آویخته شد تا سریال اعدام مفاسد دانه درشت اقتصادی کشور که چندی پیش با اعدام سلطان سکه (وحید مظلومین) وارد فاز تازه‌ای شده بود، همچنان ادامه داشته باشد. حمید رضا باقری درمنی را باید یکی از بزرگ ترین بدهکاران سیستم بانکی کشور دانست. فردی که هنگامه شهیدی٬ چهره رسانه‌ای مطرح سالهای اخیر در بیستم آذر ماه ۱۳۹۶ در نامه ای به شعبه سوم بازپرسی مجتمع امور اقتصادی، قصد داشت اسناد ۵۰۰ هزار متر مربع زمین گرمسار استان سمنان که هدایت الله آقایی به نام وی کرده بود را برای آزادی این مفسد اقتصادی وثیقه بگذارد.

دستخط هنگامه شهید به رییس شعبه سوم بازپرسی مجتمع امور اقتصادی برای وثیقه گذاری ۵۰ هکتار زمین در گرمسار استان سمنان جهت آزادی حمید باقری درمنی (۹۶/۰۹/۲۰)

تصویر نامه رییس اداره کل ثبت اسناد و املاک استان سمنان به بازپرس شعبه سوم دادسرای امور اقتصادی مبنی بر تایید سند قطعی ادعایی توسط هنگامه شهیدی که توسط  هدایت الله آقایی به ایشان منتقل شده است

تصویر سند هنگامه شهیدی که برای آزادی حمید باقری درمنی وثیقه گذاری شده بود

فردی که ستاد مبارزه با قاچاق کالا در خرداد ماه ۱۳۸۶ از بدهی ۲ هزار میلیارد تومانی وی خبر داده بود. این مفسد اقتصادی دانه درشت، در سال های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ نیز به جرم قاچاق و کلاهبرداری دستگیر، و به ماه ها حبس و رد مال به ارزش بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان و حدود ۱۰ میلیون دلار محکوم شده و از سال ۱۵ شهریور ماه ۱۳۸۹ نیز ممنوع المعامله شده بود.

این مدیر شبکه مخوف پیچیده فساد اقتصادی ایران در یک دهه اخیر، از طریق همدستانش که بیش از ۳۰ نفر از آن ها به عنوان متهم در دادگاه حضور یافتند، توانسته بود که با جعل اسناد و ارائه ضمانت نامه‌های غیر معتبر بانکی، وام و تسهیلاتی از بانک گردشگری و بانک سپه و بانک ملی ایران (در زمان خاوری فراری مقیم کانادا) اخذ کرده و از آن برای خرید محموله های قیر از شرکت پالایش نفت جی (بزرگ ترین تولید کننده قیر خاورمیانه) استفاده کند که ارزش ریالی آن بالغ بر صدها میلیارد تومان بود.

لحظاتی پیش از اعدام حمید رضا باقری درمنی (سلطان قیر) که مشغول نوشتن وصیت نامه در اتاقی است که ۳ روز پیش از اجرای حکم اعدام در سحرگاه اول دی ماه ،در اختیار وی قرار گرفت

در کیفر خواست ۳۲۵ صفحه ای دادسرای ۱۵ تهران به ریاست قاضی صلواتی که چندی پیش اعلام و به تایید دیوان عالی قوه قضاییه رسید، حکمی مستند به ۱۶۵ کتابچه بالغ بر ۲۵ هزار سند صادر گردید که ۳۳ متهم و ۱۰ شاکی داشت. چنین پرونده ای در سال های اخیر کم سابقه بود.

حمید رضا باقری درمنی با حکم قاضی صلواتی در دادسرای ۱۵ تهران به رد مال به ارزش ۱۰۰۷ میلیارد تومان و اعدام محکوم شد. او اقدامات محرمانه و فریبکارانه ای با تولید اسناد جعلی و ضمانت های غیر معتبر بانکی با سرکردگی یک شبکه بزرگ کلاهبرداری در دستور کار قرار داده بود و چندین شرکت سهامی خاص به این منظور توسط همدستانش که در ادامه معرفی می کنیم، در سازمان ثبت اسناد و املاک غیر تجاری تهران ثبت کرد.

حمیدرضا باقری درمنی

شرکت های اقماری سلطان قیر و املاک ایران عبارت بودند از: شرکت قائم٬ شرکت محمد بازرگانی شایان٬ شرکت پرشین به گستر و شرکت آریا برج هرم که اطلاعات ثبت شرکت و تغییرات و تصمیمات مجامع آن ها در سایت روزنامه رسمی قوه قضاییه برای بررسی بیشتر رسانه ها و علاقمندان در دسترس است.

همانطور که گفتیم، حمید رضا باقری درمنی پیش از دستگیری در سال ۱۳۹۳ و محاکمه در ۴ سال اخیر، سابقه کیفری داشته و به جرم قاچاق کالا دستگیر شده بود. او ۱۲ سال پیش به جرم قاچاق کالا، به ضبط کالا به ارزش ۱۷۳۰ میلیارد ریال محکوم شده بود و ۹ سال پیش نیز با شکایت بانک مرکزی و بانک کشاورزی، سپه و بانک ملی، به ۱۳ ماه حبس محکوم شد که چند ماه پس از آزادی نیز دوباره بر اساس اتهامات فساد اقتصادی، دستگیر و در نهایت ۱ دی ماه ۹۷ اعدام شد. حمید رضا باقری درمنی در سال ۱۳۸۸ به رد مال به مال باختگان (۴ بانک فوق الذکر) به ارزش نود و هشت میلیارد تومان و حدود ۹.۸ میلیون دلار محکوم شد. موضوعی که در کمال ناباوری، در ۹ جلسه بررسی اتهامات سلطان قیر و املاک ایران، توسط متهم انکار شده بود!

حمید رضا باقری درمنی

تصویر روزنامه رسمی قوه قضایه که اطلاعات مربوط به ثبت شرکت آریا برج هرم از شرکت های اقماری حمید رضا باقری درمنی را نشان می دهد.

داستان سلطان قیر و پالایش نفت جی

حمید رضا باقری درمنی را باید سلطان قیر در سالهای اخیر دانست. همه چیز به روابط او با مدیران قبلی شرکت پالایش نفت جی بر میگردد که او با اسناد جعلی و ضمانت‌های غیر معتبر و پرداخت رشوه و شمش طلا به مسئولان این شرکت که متعلق به صندوق بازنشستگی وزارت نفت است، صدها میلیارد تومان کلاهبرداری کرد.

شرکت پالایش نفت جی در ۱۶ اسفند ماه سال ۱۳۹۱ از طریق وکیل خود، شکایتی علیه حمید رضا باقری درمنی نزد دادسرای ۱۸ تهران ارائه کرد و مدعی شد که شبکه این مفسد اقتصادی، پول خرید یک صد و هفتاد و هشت هزار تن قیر را نداده است. موضوعی که در کیفر خواست ۳۲۵ صفحه ای او که قاضی صلواتی در آبان ماه ۹۷ به آن اشاره نمود نیز قید شده بود:

مشارکت در کلاهبرداری با ایجاد شبکه چند نفری از شرکت پالایش نفت جی با وصف سردستگی و سرگروهی به میزان ۳۲۲ میلیون و ۲۴۳ هزار و ۳۳۶ کیلوگرم قیر (ارزش فعلی این مقدار قیر در بازار مبلغی بالغ بر دو هزار میلیارد تومان است). از دیگر اتهامات این مفسد اقتصادی، مشارکت در کلاهبرداری از شرکت بیمه ایران و مشارکت در کلاهبرداری با شبکه چند نفری از شعب مختلف بانک ملی ایران با وصف سردستگی به مبلغ ۴۱۰ میلیارد ریال اعلام شد.

حمید رضا باقری درمنی

تیتر صفحه اول روزنامه وطن امروز در ۴ شهریور ۱۳۹۷

از دیگر اتهامات تایید شده حمید رضا باقری درمنی طبق حکم قاضی صلواتی٬ باید به مشارکت این مفسد دانه درشت اقتصادی در مشارکت به کلاهبرداری از بانک گردشگری و سرگروهی به مبلغ نود میلیارد ریال اشاره شده است. علاوه بر این، ایشان در زمینه مشارکت به کلاهبرداری با ایجاد شبکه نفری از شرکت سامان، به رد مال به ارزش پانصد و هفتاد میلیارد ریال محکوم شد. هم چنین به رد مال به مبلغ هفتصد میلیارد ریال به شرکت صرافی اقتصاد نوین محکوم شد.

همدستان سلطان قیر ایران

پرونده این مفسد اقتصادی و ابر بدهکار بانکی چهل و نه ساله، ۳۳ متهم داشت. بررسی دقیق فعالیت آن ها توانست سرنخ‌هایی از فعالیت شبکه مخوف و پیچیده این سردسته کلاهبرداران نظام مالی و بانکی دهه هشتاد کشور را در اختیار مسئولان اطلاعاتی، امنیتی و قضایی کشور قرار داد که بد نیست با شماری از آن ها آشنا شویم.

یکی از همدستان این مفسد دانه درشت هشتادی قصه ما!، محمود جزایری است. با شهرام جزایری عرب، اشتباه نگیرید. او متولد هفدهم بهمن ماه هزار و سیصد و پنجاه در تهران بوده و از همدستان حمید باقری درمنی محسوب می شود. بسیاری از کلاهبرداری ها و تبانی هایی که با شرکت پالایش نفت جی در دهه هشتاد و نود صورت گرفت، توسط او هدایت شد. دیگر همدست سلطان قیر و املاک ایران، محمد خزائلی است. فردی متولد خرداد ماه ۱۳۲۴ که مسن ترین همدست این فاسد کلان اقتصادی بوده که سرپرستی صدور اسناد جعلی به منظور کلاهبرداری از شبکه بانکی و شرکت های طرف معامله شرکت های اقماری حمید رضا باقری درمنی را بر عهده داشت.

جوانمیر محمدی، رئیس سابق شعبه بهار بانک ملی که دوم تیر ماه ۱۳۹۳ به جرم همدستی با حمید رضا باقری درمنی در صدور ضمانت نامه جعلی دستگیر شد

برادر حمید رضا باقری درمنی که مجید نام دارد و ۴ سال از حمید رضا بزرگ تر است و متولد بیست و ششم اسفند ماه در تهران، مدیرعامل شرکت قطعه سازی و تجهیزات خودرو فجر گستر نوین است که توانسته بود از شرکت ئالایش نفت جی و بیمه ایران، درآمد زیادی برای برادرش حاصل کرده و از کشور هم گریخت. طبق روزنامه رسمی مورخ بیست و هفتم خرداد ماه ۱۳۹۲، برادر حمید رضا باقری درمنی به مدت ۲۴ ماه به ریاست هیات مدیره و مدیرعامل شرکت  فجر گستر نوین منصوب شده بود.

هوشنگ مصحلت لاری، فرد دیگری است که به عنوان همدست حمید رضا باقری درمنی در شبکه مخوف کلاهبرداری این فاسد اقتصادی فعالیت داشت. متولد شهریور ماه ۱۳۳۴ که توانسته بود با شرکت پرنده آبی که پالایشگاهی در اختیار دارد، برای ترهین اسناد شرکت های اقماری رییس خود (باقری درمنی) رایزنی کند.

چرا حمید رضا باقری درمنی، سلطان املاک بود؟

این مفسد اقتصادی را سلطان املاک می دانند. ده‌ها ملک در  تهران و سایر استان های کشور توسط او خریداری و بعضا برای رد گم کنی به نام دوستان و آشنایان و همدستان، تغییر سند شده است. حمید رضا باقری درمنی در قالب شبکه کلاهبرداری سازمان یافته خود توانسته با کارشناسان املاک برای ارزش گذاری ملکی، تبانی کرده و ملکی که چهارصد میلیارد دریال ارزش داشت را به مبلغ ۱۲۶۰ میلیارد ریال ارزش گذاری کند. در نهایت سند این ملک را در رهن پالایش نفت جی قرار داده و محوله های سنگین قیر را از آن خریداری نماید. سندی که ۲۰۰ درصد ارزش صوری داشته و یکی از شکایت‌های این شرکت از متهم پرونده بود. او با سند ملکی جعلی نیز توانسته بود شش میلیارد تومان وام از بانک گردشگری دریافت کند.

این مفسد فی الارض، اوایل شهریور ماه ۹۵، نامه ای به فردی به نام علی زین علی می زند و به اموالی که در تصاحبش بوده یا به نام دیگران کرده است اشاره می کند. در این نامه ایشان به املاکی اشاره دارد که به نام همدستانش زده است. یکی از آن‌ها، سند ۱۰ واحد ملک در خیابان شیخ بهایی (بالا تر از خیابان ملاصدرا تهران) است که او میگوید از دارایی هایش محسوب می شود. همچنین، پنج واحد خانه ای که در استان مازندران (ساری) به نام فردی به نام محمد فخاری است، متعلق به اوست. در این نامه اشاره می شود که خانه شهرک غرب و اندیشه، دربند (متعلق به فردی به نام طاهریان) و توپخانه تهران که کل ثمن معاملاتی به فروشنده پرداخت شد، از املاک وی به شمار می رود. این ها بخشی از زنجیره املاک و دارایی های نجومی سلطان قیر و املاک کشور است.

داستان این ابر مفسد بانکی و اقتصادی و مالی و حقوقی کشور، امروز تمام شد. اما حکایت هم‌چنان باقی است و جامعه منتظر خبر دستگیری و محاکمه مفسدان دانه بزرگ و کوچک در عرصه های مختلف بوده که اقتصاد و امنیت ملی ایران عصر ۱۴۰۰ را نشانه گرفته اند. حمید رضا باقری درمنی ۴۹ ساله، از سن ۳۰ سالگی با روش های مختلف از نظام بانکی و شرکت‌های تولیدی کشور کلاهبرداری میکرد و بارها دستگیر و روانه زندان شد.

به نظر می رسد که باید نظام اقتصادی کشور با تجهیز به فناوری های پیشرفته و سیستم های هوشمند احراز صلاحیت و بررسی اسناد، راه های کلاهبرداری حرفه ای این جانوران را شناسایی و با اصلاح قوانین و سامانه ها، مسدود کند. توسعه دولت الکترونیک، افزایش شفافیت اقتصادی و مالیاتی و توان افزایی سامانه های هوشمند جامع نظارت و بازرسی در سیستم مالی و بانکی کشور می‌تواند از ظهور «درمنی»ها «وحید مظلومین‌» ها، «امیرمنصور آریا» ها، «محمود رضا خاوری‌»ها، «فاضل خداداد‌» ها و «بابک زنجانی‌» های دیگری جلوگیری کند.


بهترین بازی های سال ۲۰۱۸ به انتخاب دیجیاتو [۱۰ تا ۱] + نظرسنجی

۳ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


تنها چند روز تا پایان سال میلادی ۲۰۱۸ مانده و در کنار این که مسیحیان سراسر جهان سخت مشغول آماده شدن برای جشن کریسمس و تزیین خانه‌هایشان هستند، این روزها فرصت خوبی هم هست تا نگاهی داشته باشیم به سالی که گذشت.

مراسم‌ها و جشنواره‌های مختلفی در این یک ماه اخیر بهترین فیلم‌ها، موسیقی و آثار هنری سال را انتخاب می‌کنند و ما هم به عنوان تیم دیجیاتو درست به رسم سال گذشته و همزمان با جشن باستانی یلدا فرصت را غنیمت شمردیم تا بهترین بازی‌های سال را انتخاب کنیم و با شما به اشتراک بگذاریم.

انتخاب بهترین بازی‌های سال ۲۰۱۸ سخت‌تر از آن بود که انتظارش را داشتیم. Red Dead Redemption 2 که ماه‌ها ما را سوار قطار هیجان و هایپ خودش کرده بود امسال منتشر شد، بعد از تعطیلات شیرین نوروز گاد آو وار منتشر شد تا اردیبهشت امسال را هم به اندازه تعطیلات ۱۳ روزه ماه قبل لذت‌بخش کند و نسخه چهارم سری فورتزا هم بار دیگر خود را به عنوان بهترین بازی اتومبیلرانی اثبات کرد.

امسال بازی‌های مستقل هم چون گذشته و شاید حتی بیشتر از قبل حرفی برای گفتن داشتند. سلست، Into the Breach و Return of Obra Dinn از بهترین عناوین سال هستند که به خوبی شما را مدت‌ها از فضای شلوغ و پر سر و صدای بازی‌های بزرگ دور می‌کنند.

در این سری مطالب ۳۰ بازی برتر سال را با ترتیب مشخصی برایتان لیست کرده‌ایم که البته بازی‌های موبایل و واقعیت مجازی در این لیست نماینده‌ای ندارند. اما امسال نیز چون پارسال تصمیم داریم تا شما را هم در انتخاب بهترین‌های سال شریک کرده و با سلیقه و نظر شما هم بیشتر آشنا شویم. بنابراین، بهترین بازی‌های سال را در قسمت نظرات بنویسید و در نظرسنجی انتهایی شرکت کنید تا شما هم در این انتخاب سهیم باشید.

۱۰. Pillars of Eternity II: Deadfire

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Obsidian Entertainment
  • سازنده: Versus Evil
  • پلتفرم: پی سی
  • امتیاز دیجیاتو: ۷۶
  • میانگین امتیازات: ۹۰

برای آن‌که متوجه اهمیت Pillars of Eternity II: Deadfire شوید، کافی است بدانید که کمپین کیک‌استارتر این عنوان تنها طی ۲۴ ساعت به هدف ۱.۱ میلیون دلاری خود رسید. البته این پایان کار نبود و این بازی در نهایت توانست نزدیک به ۴ میلیون دلار سرمایه جذب کند تا استودیو آبسیدین به عنوان خالق سری فال اوت، یکی از بهترین بازی‌های سال جاری را بسازد.

به راحتی می‌توان به Pillars of Eternity II: Deadfire لقب خالص‌ترین نقش‌آفرینی سال را داد. مانند عناوین شاخص این سبک، اطلاعات محیط‌ها، جزییات شخصیت‌ها و در نهایت گستردگی داستان حرف اول را در این بازی می‌زنند. تمام دیالوگ‌ها با دقت فراوان نوشته شده‌اند و اگر بتوانید به سیستم نسبتا خشک گیم‌پلی آن عادت کنید، موارد زیادی در این بازی وجود دارند که می‌توانند شما را برای مدت‌ها سرگرم‌ کنند.

محیط بازی هم پر شده از آیتم‌های گوناگون برای به دست آوردن و محل‌های مختلف برای کشف کردن تا از ماجراجویی ۷۰ ساعته خود در دنیای Pillars of Eternity II: Deadfire که با زیبایی تمام طراحی شده، خسته نشوید.

بخشی از بررسی بازی Pillars of Eternity II: Deadfire به قلم سینا مصطفوی:

ارزش تکرار پذیری بازی Pillars of Eternity II بالا است و به دلیل باز بودن دست گیمر در ساخت شخصیت و انتخاب های درون بازی می توان در نوبت های بعدی بازی کردن اتفاقات متفاوت و جدیدی را تجربه کرد.

۹. Dead Cells

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Motion Twin
  • سازنده: Motion Twin
  • پلتفرم: نینتندو سوییچ، پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و پی سی
  • امتیاز دیجیاتو: ۹۵
  • میانگین امتیازات: ۹۰

عنوان Dead Cells را می‌توان یکی از جادویی‌ترین بازی‌های سال جاری دانست. عنوانی که نه به خاطر گرافیک خارق العاده یا داستان عجیب و غریبش بلکه به خاطر نوآوری در گیم‌پلی توانست توجه‌ تعداد زیادی از علاقه‌مندان بازی‌های ویدیویی را به خود جلب کند. شاید ساده‌ترین عباره برای توصیف Dead Cells، دارک سولز ۲ بعدی باشد.

مبارزات بازی سخت‌ و نفس گیر طراحی شده‌اند و شما قطعا برای دفعاتی متعدد جان خود را از دست خواهید داد. البته کشته شدن شخصیت اصلی پایان کار نیست و در صورت مرگ او در هر کدام از مراحل بازی، مجبور به شروع کردن Dead Cells از مرحله ابتدایی هستید.

در همین لحظه جادوی سازندگان این عنوان رخ می‌دهد. هنگام تجربه مرحله اول با یک نقشه متفاوت نسبت به نمومه اولیه روبرو می‌شوید و حتی جا و قدرت دشمنان هم به طور محسوسی تغییر می‌کند. تمام این موارد در کنار تعداد زیادی آیتم و روایت جالب داستان عجیب و غریب بازی باعث می‌شود تا حضور این عنوان در لیست ۱۰ بازی برتر سال ما به هیچ عنوان عجیب نباشد.

بخشی از بررسی بازی Dead Cells به قلم رسول خردمندی:

Dead Cells بازی بی‌نظیری برای تمام هواداران بازی‌های ویدیویی است. اگر فکر می‌کنید گرافیک پیکسل آرت این بازی تو ذوق شما می‌زند، سخت در اشتباه هستید. اتفاقا در کنار موسیقی عجیب و غریب بازی، این گرافیکِ تقریبا از مد افتاده، نامانوس جلوه نمی‌کند و شما به عنوان یک گیمر، هیچ خلایی در بخش گرافیکی و موسیقی حس نمی‌کنید.

۸. Frostpunk

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر:۱۱bit studios
  • سازنده:۱۱bit studios
  • پلتفرم: پی سی
  • امتیاز دیجیاتو: ۸۴
  • میانگین امتیازات: ۸۴

از بازیهای مدیریت شهری انتظار ارائه داستان حتی با کمترین سطح انتظارات را نداریم و اصولا این دسته از بازیها را با گیمپلی جذاب و درگیر کننده خود میشناسیم. Frostpunk از این قاعده مستثنی نیست، اما تصویر سازی بینظیر این بازی از تصمیمات و اقدامات شما موجب میشود تا جای خالی یک داستان پر پیچ و خم پر شده و این ذهن خود شما باشد تا داستان سرایی و پیشبینی آینده را در دست گیرد.

فراستپانک بازگو کننده تلاش یک حاکم برای زنده نگه داشتن مردم خود در برابر کولاک و سرمایی است که به زودی فرا میرسد و هر جنبندهای را از بین میبرد. تنها دلخوشی مردم گرمای منبع حرارتی است که در مرکز شهر قرار گرفته و روشن بودن آن امید زنده ماندن برابر کولاک را در دلشان زنده نگه میدارد.

تصمیماتی که پیش روی شما قرار میگیرند کاملا مثبت یا منفی نیستند. در واقع این شمایید که میبایست تعادل را میان انتخابهای خود برقرار کنید تا مانع از بروز انقلاب یا مرگ مردمانتان شوید. فرستادن کودکان به کارگاهها و معادن برای کار شاید در پیشبرد استراتژیهای شما موثر باشد، اما ممکن است باعث مرگ آنها شود و کور سوی امید را در دل مردم خاموش کند.

فراستپانک مجموعهای از انتخابهایی است که در پشت ظاهر ساده خود پیشامدهایی غیرمنتظرهای در بر دارند. فراستپانک تصویرگر جامعهای است که برای حفظ آن میبایست حساب شده قدم برداشت، چرا که تصمیمات بازی آنقدر ظریف و ماهرانه طراحی شدهاند که کوچکترین اشتباه در برقراری تعادل ممکن است ختم به یک فاجعه شود و نه تنها شما را تا رسیدن کولاک بر تخت قدرتتان نگه ندارد، بلکه هرچه سریعتر از مسند قدرت خلع کند.

بخشی از بررسی بازی Frostpunk به قلم شایان کرمی:

فراستپانک که به نوعی دنباله ای معنوی بر دیگر بازی شناخته ۱۱bit studios یعنی This War of Mine است، تجربه لذت بخش بازی پیشین را کامل کرده و بازی عمیق تر و بزرگ تری به حساب می آید.

در نهایت باید گفت فراستپانک تجربه بسیار خوبی برای افرادی است که می خواهند سبک استراتژیک و مدیریت شهری را با تم متفاوتی تجربه کنند و به طور قطع این دسته لذت زیادی از این بازی خواهند برد.

جزییات فوق العاده بالا، انتخاب های گوناگون، طراحی هنری و فنی قوی و نوآوری های متعدد بازی باعث شده تا این عنوان تجربه منحصر به فرد و ارزشمندی باشد. البته نبود راهنمای مناسب برای تازه کارها و کمبود محتوای بازی در بعضی از بخش های اصلی شاید باعث شود عده ای به اندازه کافی از تجربه فراستپانک لذت نبرند.

۷. Shadow of the Colossus

  • ناشر: Sony Interactive Entertainment
  • سازنده: Team ICO (ریمیک توسط Bluepoint Games)
  • پلتفرم: پلی استیشن ۴
  • امتیاز دیجیاتو: ۱۰۰
  • میانگین امتیازات: ۹۱

Shadow of the Colossus از آن کلاسیک‎های فراموش‌نشدنی است که اتفاقاً هرچه بیشتر از زمان عرضه‌اش می‎گذرد، بیشتر متوجه عظمت کاری که فومیتو اوئدا انجام داده بود می‎شویم؛ مثل سمفونی‌های بتهوون و شاهکارهای داوینچی. سونی امسال در حرکتی تحسین برانگیز تصمیم به عرضه مجدد این بازی برای پلی استیشن ۴ گرفت و استودیوی Bluepoint هم که قبلاً ریمستر آنچارتد کالکشن را در کارنامه داشت از عهده وظایف خود به زیبایی برآمد.

ریمیک Shadow of the Colossus با عشقی وصف‎ناپذیر ساخته شده و حرفمان را بپذیرید وقتی می‌گوییم هیچ‎چیز به اندازه مبارزه با کلوسی‎های غول‎آسا در رزولوشن ۴K و گرافیک نسل هشتم شکوهمندانه نیست. وظایف بلوپوینت البته به بهبود گرافیک محدود نشده بود و برخی از مشکلاتی که در نخستین Shadow of the Colossus و به سبب محدودیت‎های سخت‎افزاری به چشم می‌خوردند نیز برطرف شده‎اند تا غایی‎ترین تجربه ممکن به دست آید. در وصف میزان خارق‌العادگی Shadow of the Colossus همین بس که عنوانی که اصلاً در سال ۲۰۰۵ عرضه شده بود هنوز هم جایی در میان ۱۰ بازی برتر سال ۲۰۱۸ دارد.

بخشی از بررسی بازی Shadow of the Colossus به قلم پویا پورنصیر:

ترکیب المان های اکشن، پلتفرمر و معمایی به طرز عجیبی در کنار یکدیگر پیاده سازی شده و اضافه شدن موسیقی حماسی در کنار طراحی هنری فوق العاده کلوسی ها، باعث می شود نبرد با هیچ کدام از کلوسی ها را از یاد نبرید.

همین ترکیب استادانه و توجه به جزئیات ریز باعث شده تا بازیکن واقعاً در کالبد قهرمان قرار گرفته و احساس او را نسبت به وقایع بازی تجربه کند؛ وجود موسیقی متن فوق العاده باعث شده تا بار حماسی مبارزه ها چند برابر شود و به دلیل باز بودن دست بازیکن، صحنه های سینمایی توسط وی خلق می شود نه آنکه سازندگان بازیکن را به انجام کارهای پی در پی و مشخص وادار کنند.

۶. Marvel’s Spider-Man

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Sony Interactive Entertainment
  • سازنده: Insomniac Games
  • پلتفرم: پلی استیشن ۴
  • امتیاز دیجیاتو: ۸۹
  • میانگین امتیازات: ۸۷

هر چقدر مارول در دنیای سینما قدرتمند است، در دنیای بازی‌ها ضعیف بوده و محصولات قابلی به بازار ارائه نکرده. این جمله را بارها و بارها شنیده‌اید، درست می‌گویم؟ خب، بله وقتی آخرین محصول شرکت Insomniac Games به بازار عرضه شد دیگر این حرف‌ها هم اعتبار خودش را از دست داد. Marvel’s Spider-Man بی‌شک یکی از سرگرم‌کننده‌ترین و بهترین بازی‌های سالی بود که پشت سر گذاشتیم. مبارزات الهام گرفته از سری بتمن استودیو راک‌استدی در کنار تارزنی بی‌نهایت مرد عنکبوتی بر فراز نیویورکِ دوست‌داشتنی تجربه‌ای بود که ساعت‌ها بازیکن را میخکوب می‌کرد و ترک بازی کار سختی بود.

با این حال بازی اینسومنیاک گیمز در معرفی دشمنان و به چالش کشیدن قهرمانش کمی دیر وارد عمل شد و شاید برای کسانی که به دنبال حضور شخصیت‌هایی چون الکترو، راینو و… از همان ابتدای بازی بودند کمی ناامیدکننده بود و البته مبارزات هم آنقدرها بدیع و تازه نبودند که نتوان بتمن را از ذهن بیرون کرد. شاید بشود گفت که Marvel’s Spider-Man سرگرم‌کننده‌ترین بازی سال بود ولی خوش‌ساخت‌ترین یا کامل‌ترین ساخته‌ی ۲۰۱۸ نبود. به هر حال، این بازی فوق‌العاده را به هیچ‌وجه از دست ندهید و در اولین فرصت ۲۰-۲۵ ساعت وقت برای آن کنار بگذارید و در دنیای پیتر پارکر دوست‌داشتنی غرق شوید.

بخشی از بررسی بازی Marvel’s Spider-Man به قلم آرش پارساپور:

بیش از دو سال برای تجربه بازی Spiderman انتظار کشیدیم و حالا با عرضه شدن نهایی این عنوان، می‌توان به جرات گفت که این صبر طولانی ارزشش را داشت چرا که با یکی از بهترین بازی‌های ابرقهرمانی تاریخ روبرو هستیم و طرفداران اسپایدرمن نیز احتمالا با انجام این بازی از خود بیخود خواهند شد. بازی می‌تواند ده‌ها ساعت شما را سرگرم کند و دنیای حدودا خاص خودش را طوری جلوه دهد که دل کندن از آن واقعا برایتان سخت باشد. اسپایدرمن هیچ‌وقت تا این حد زیبا به تصویر کشیده نشده است.

۵. Super Smash Bros. Ultimate

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Nintendo
  • سازنده: Nintendo
  • پلتفرم: نینتندو سوییچ
  • امتیاز دیجیاتو: ۹۵
  • میانگین امتیازات: ۹۳

نینتندو باز هم در سال ۲۰۱۸ نشان داد که می‌تواند برای کنسول تازه واردش انحصاری‌های خوب بسازد و این موضوع را با انتشار Super Smash Bros. Ultimate با اقتدار به اثبات رساند. Super Smash Bros. Ultimate را عملا می‌توان به عنوان یکی از بهترین فایتینگ‌های تاریخ معرفی کرد. مسابقات بازی آنقدر خوب است که با یک بار تجربه آن‌ها عجیب درگیرشان می‌شوید. جدای از این سوپر اسمش برادرز جدید بخش داستانی کاملی هم دارد که شما می‌توانید با ورود به آن برای ساعت ها سرگرم شوید و با تمام کردنش همه کاراکترهای بازی را آزاد کنید.

بازی چه از نظر گیم‌پلی و چه از نظر تعداد کاراکتر چیزی کم ندارد و به صورت همه جانبه می‌تواند طرفداران بازی‌های فایتینگ را مجذوب خود کند. جالب تر اینکه در حال حاضر سوپر اسمش برادرز آلتیمیت بزرگترین کراس اور تاریخ بازی سازی را در اختیار دارد و شما می‌توانید در آن با اسنیک، پیکاچو، سونیک و کلی کاراکتر مختلف دیگر بازی کنید. تنها مشکل بازی به مسائل جزئی سیستم مچ میکینگ و نحوه ارتباط با دیگر بازیکنان باز می‌گردند که نینتندو وعده داده در آینده‌ای نزدیک آن‌ها را برطرف کند. به خاطر تمام این ویژگی‌های مثبت و عدم وجود مشکلات جدی، تصمیم گرفتیم تا Super Smash Bros. Ultimate را در جایگاه پنجم لیست بهترین‌های بازی‌های سال قرار دهیم تا ارزش واقعی بازی حفظ شود.

بخشی از بررسی بازی Super Smash Bros. Ultimate به قلم نیما فرشین:

Super Smash Bros. Ultimate از هر نظر یکی از تکمیل‌ترین فایتینگ‌هایی است که می‌توانید پیدا کنید. در کل بازی از هر نظر که فکرش را بکنید یکی از شاهکارترین فایتینگ‌های توسعه‌ یافته است و به هیچ وجه نقد بزرگی را نمی‌توان به آن وارد کرد. پس اگر طرفدار سبک فایتینگ هستید و نینتندو سوییچ هم دارید، شک نکنید که این بازی از هر نظر می‌تواند نظرتان را جلب کند.

۴. Forza Horizon 4

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Microsoft Studios
  • سازنده: Turn 10 و Playground Games
  • پلتفرم: ایکس باکس وان، پی سی
  • امتیاز دیجیاتو: ۱۰۰
  • میانگین امتیازات: ۹۲

هر بار که خبر انتشار قسمت جدیدی از سری بازیهای Forza منتشر میشود، ترسی عجیب وجود طرفداران این بازی را فرا میگیرد. در واقع مشکل اصلی، بینقص بودن منحصر به فرد این بازی است که موجب میشود تصور پیشرفت نسخه جدید آن تبدیل به بزرگترین و چالش برانگیزترین سوال در ذهن کاربرانشود.

سوال بزرگی که برای تمام طرفداران بازیهای ریسینگ ایجاد میشود این است که آیا باز هم شاهد موفقیت قسمت جدید فورتزا خواهیم بود؟ آیا قسمت بعدی بازی، چه Motorsport یا Horizon، میتوانند محتوایی جدیدتر یا بهتر ارائه دهد و همچنان مسیر رو به پیشرفت این سری بازیها را حفظ کند؟

جواب همیشه «بله» بوده است. حداقل در این مورد میتوان به جرئت بیان کرد که استودیو Playground Games حتی این اجازه را به طرفداران سری بازیهای Horizon خود نمیدهد تا کوچکترین شک و تردیدی درخصوص عدم پیشرفت بازی در دل خود جای دهند.

این مسئله باز هم با فورتزا هورایزن ۴ اتفاق افتاد و با وجود اینکه فورتزا هوایزن ۳ هیچ نقص و کمبودی نداشت، این قسمت از بازی توانست با ارائه ویژگیهایی جدید باز هم طرفداران سری بازیهای ریسینگ را مجذوب خود کند.

این بار به وسیله استفاده از سیستم تغییر فصل، آب و هوای داینامیک و تاثیر گذار بر روند مسابقات و همچنین اضافه کردن یک خط داستان ساده اما جذاب و درگیر کننده استودیو Playground علاوه بر جلب رضایت کاربران مطابق روال همیشگی تحسین منتقدین را نیز از آن خود کرده است.

برخلاف عناوین بزرگ و پر سابقه دیگری مانند Need For Speed که همچنان برای رسیدن به فرمول موفقیت تقلا میکنند، موفقیت مستمر و چشم گیر سری بازیهای فورتزا هورایزن آنقدر بالا بوده که این بار به عنوان چهارمین بازی برتر سال دیجیاتو انتخاب شود و الحق که مایکروسافت باید به داشتن چنین عنوان انحصاری بینقصی افتخار کند.

بخشی از بررسی بازی Forza Horizon 4 به قلم حسین آدینه:

اگر بخواهیم کمی به گیم پلی فورتزا هورایزن ۴ بپردازیم، در نخستین جمله باید گفت این بازی دارای کامل ترین و بهترین سبک در تاریخ بازی های اتومبیل رانی آرکید است. همانطور که می دانید بنیان اصلی گیم پلی هورایزن از موتوراسپرت به ارث رسیده و فیزیک ارتقا یافته نسخه هفتم بازی شبیه سازی ترن۱۰ به خوبی در این عنوان هم جایگذاری شده که با المان های آرکید غنی همراه شده و تجربه رانندگی را بیش از پیش لذت بخش کرده است.

در مجموع باید Forza Horizon 4 را کامل ترین بازی این سری و احتمالاً بهترین بازی ماشین سواری نسل هشتم نامید. دستاورد جدید پلی گراند گیمز از همه نظر کامل است و هیچ نقص و عیبی نمی توان در آن پیدا کرد؛ تنها نکته ای که توجه من را به خودش جلب کرد، مدت زمان بارگذاری طولانی نقشه اصلی و مسابقات آنلاین بود که البته با توجه به کیفیت اینترنت و فاصله زیاد سرورها قابل توجیه است و نمی توان از آن به عنوان یک نکته منفی یاد کرد.

۳. God of War

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Sony Interactive Entertainment
  • سازنده: Santa Monica Studio
  • پلتفرم: پلی استیشن ۴
  • امتیاز دیجیاتو: ۱۰۰
  • میانگین امتیازات: ۹۴

نسخه جدید گاد آو وار پس از کلی فراز و نشیب و نمایش‌های فوق‌العاده، در روز عرضه با نقدهای مثبتی که پر بودند از تعریف و تمجید‌های فراوان رو به رو شد. بازی از همان لحظات ابتدایی طوری همه را محو خودش کرده بود که دیگر نمی‌شد کنترلر را حتی برای یک لحظه‌ هم که شده کنار گذاشت. بعد از چند ساعت‌ تجربه گاد آو وار به خوبی می‌شد حدس زد که این اثر یکی از بهترین بازی‌های سال است و اصلا بعید به نظر نمی‌رسید که جایزه بهترین بازی سال را هم ببرد.

گاد آو وار جدید استاندارد‌های جدیدی از خود به جا گذاشت. استانداردهایی که مطمئنا سال‌ها قرار است شاهد کپی پیست شدن ناقص آن‌ها در بازی‌های پر هزینه استودیوهای بزرگ این صنعت باشیم. اما به هر حال هر چیز خوبی، یک سری ایراد هم برای خود دارد. God of War نیز از این قضیه مستثنی نبود و هر چه بیشتر در بازی پیش می‌رفتیم تکراری شدن مکانیک و هسته گیم‌پلی بازی بیشتر به چشم می‌آمد. همین مشکل هم در نهایت سبب شد جایگاه سوم را برای بازی بسیار خوش ساخت God of War در نظر بگیریم.

بخشی از بررسی God of War به قلم شایان ضیایی:

گاد آو وار از آن بازی هایی است که می توان تک تک المان هایش را برای ساعت ها کند و کاو کرد؛ اما خوشبختانه گاد آو وار در دسته ای دیگر از بازی ها هم قرار می گیرد: بازی هایی که نیازی به تمجید مفصل ندارند و خود گویای همه چیز هستند. گاد آو وار جدید به بلوغ رسیده، ژانر خودش را از نو تعریف کرده، جلوه های بصری فوق العاده ای مقابل چشمان تان قرار می دهد که هیچوقت مشابه اش را ندیده اید و به گونه ای به پایان می رسد که می دانید باید منتظر حداقل یک سه گانه جدید باشید.

۲. Celeste

  • ناشر: Matt Makes Games
  • سازنده: Matt Makes Games
  • پلتفرم: پی سی، پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان، نینتندو سوییچ
  • امتیاز دیجیاتو: ۹۵
  • میانگین امتیازات: ۹۴

سلست یکی از زیباترین سورپرایزهای سال ۲۰۱۸ بود. نه صرفاً به خاطر گیم‎پلی چالش‎برانگیزش، نه صرفاً به‎خاطر داستان نوآورانه‎اش و نه صرفاً به خاطر اتمسفر احساسی‎اش. بلکه به خاطر تمام این‎ها و نمایش این‎که کمال در بازی‎های ویدیویی یعنی چه. کمتر عنوانی در تاریخ گیم توانسته مثل Celeste گیم‎پلی پلتفرمر شدیداً تکرارپذیر و نوآورانه را با داستانی با مفاهیم جدی و لطیف ادغام کند و تا این حد به پیکسل‎های روی صفحه جان ببخشد. زیبایی بازی در همین است؛ Celeste از آن دست پلتفرمینگ‎های دوبعدی نبوده که ابتدا در توسعه گیم‎پلی به جمع‎بندی برسد و سپس برای پر کردن حفره‎ها، داستانی بی سر و ته ارائه کند.

المان‎های داستانی و گیم‎پلی مشخصاً موازی با یکدیگر طراحی شده‎اند و به شکلی ماهرانه در یکدیگر تنیده‎اند. هر بار که فکر می‎کنید دیگر در تمام بخش‎های گیم‎پلی استاد شده‎اید، چالشی کاملاً متفاوت و نبوغ‎آمیز از راه می‎رسد و هربار که فکر می‎کنید قادر به پیش‎بینی داستان هستید، یک پیچش هنرمندانه، ذهنیتی تازه برایتان ترسیم می‎کند. و همه این‎ها در کنار موسیقی محشر Celeste، به خلق پکیجی منجر شده که نه‎تنها ثانیه ثانیه‎اش در اوج سرگرم‌کنندگی است، بلکه شما را به یک رولر کوستر عاطفی می‎برد. اگر راک‎استار و شاهکار جدیدش نبود، Celeste با شایستگی کامل بهترین بازی سال دیجیاتو نام می‎گرفت.

بخشی از بررسی بازی Celeste به قلم مهران خاتمی:

Celeste شاید یکی از تکرارپذیرترین بازی های چندل سال اخیر باشد. بازی همیشه و برای هر نوع گیمر با هر سلیقه چیز جدیدی برای ارائه دارد. در طول بازی داستان خیلی برجسته نمی شود اما اثرات آن در تک تک مراحل مشخص است.

شخصیتی که از ترس و اضطراب زندگی روزمره می گریزد و به کوهی پناه می برد که احساسات درونی شخص را زنده می کند. روایتی از خودشناسی، مبارزه با هیولاهای به وجود آمده در شخصیت هر فرد و شکست دادن آنها باعث شده که Celeste یکی از بهترین ایده های داستانی در میان بازی های مستقل را داشته باشد.

۱. Red Dead Redemption 2

بهترین بازی سال 2018

  • ناشر: Rockstar Games
  • سازنده: Rockstar Studios
  • پلتفرم: پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان
  • امتیاز دیجیاتو: ۱۰۰
  • میانگین امتیازات: ۹۷

روایت خاتمه دوران یاغی‌های غرب وحشی و تقاطع آن با تمدن آمریکا در Red Dead Redemption 2 به هنرمندانه‌ترین شکل ممکن روایت شد، به داستان جان مارستون در نسخه ابتدایی پیوند خورد و چندی از زیباترین لحظات دنیای بازی‌های ویدیویی را خلق کرد و شکی در آن نیست که آخرین شاهکار بی‌بدیل راک‌استار لایق افتخار «بهترین بازی سال» است. از اولین لحظات شروع بازی تا آخرین مراحل، راک‌استار لحظه به لحظه شما را شگفت‌زده می‌کند و داستانی برای تعریف کردن دارد.

هیچ منطقه‌ای بدون هدف ساخته نشده، هیچ انسانی بی‌کار نیست و در پس هر اتفاقی، داستانی نهفته است. عظمت دنیای بازی در طبیعت زیبایش دوچندان جلوه می‌کند و وقتی به آرتور مورگان گوش می‌دهیم گویا داستان یکی از نزدیک‌ترین رفقایمان را دنبال می‌کنیم. در Red Dead Redemption 2 به ندرت می‌توان نقطه ضعفی پیدا کرد که جلوی غرق شدن در بازی را بگیرد. Red Dead Redemption 2 در هر زمینه‌ای یک شاهکار درجه یک است که کلاس درسی عالی برای بازی‌سازها در سال‌های پیش‌رو خواهد بود. شاید تا زمانی که راک‌استار بازی بعدی‌اش را نسازد هیچ بازی‌ساز دیگری نتواند استانداردهای جدیدی برای دنیای بازی‌های جهان‌باز ترسیم کند تا دیگران از آن تبعیت کنند و بازی‌های فوق‌العاده بسازند. این بزرگ‌ترین دلخوری ما از راک‌استار است.

بخشی از بررسی بازی Red Dead Redemption 2 به قلم شایان کرمی:

گیم‌پلی Red Dead Redemption 2 در واقع نمایشی‌ است که نشان می‌دهد بازی‌های آینده سبک Open-World باید چگونه باشند. همه مکانیزم‌هایی که در قسمت پیشین و سایر عناوین شاخص این سبک آن‌ها را تجربه کرده‌ایم در Red Dead Redemption 2 ارتقا پیدا کرده‌ و سرگرم‌کننده‌تر از همیشه شده‌اند.

آرتور در نقش یکی از اعضای یک گروه تبهکاری دوران غرب وحشی دقیقا تمام کارهایی را انجام می‌دهد که شما انتظارش را دارید. مراحل اصلی بازی هر کدام‌شان ماجراجویی تازه‌ای محسوب می‌شوند که حس و حالی متفاوت با یکدیگر دارند.

در واقع Red Dead Redemption 2 نشان می‌دهد که تبهکاری در دوران غرب وحشی تا چه اندازه لذت بخش بوده! بر اساس قصه بازی، هدف اصلی آرتور و سایر اعضای گروه این است که پول هنگفتی را برای گذران اعضای کمپ فراهم کنند و همین دغدغه این بهانه را به داچ، آرتور و سایر دوستانشان داده تا از انجام دادن هیچ‌کاری سر باز نزنند.


این بار اما شما به ما بگویید. بهترین بازی سال ۲۰۱۸ از نگاه شما چیست؟ در نظرسنجی زیر شرکت کنید و دلایلتان را برای بازی برتر سال در قسمت نظرات با ما و کاربران به اشتراک بگذارید.

این نظرسنجی تا سه روز دیگر ادامه دارد و در انتها، نتیجه آن به عنوان «بهترین بازی سال از نگاه خوانندگان دیجیاتو» اعلام خواهد شد.

Loading ... Loading …


نگاه نزدیک دیجیاتو: دوربین فیلمبرداری DJI Osmo Pocket [تماشا کنید]

۳ دی ۱۳۹۷
بدون نظر


شرکت DJI را می توان یکی از نوآورترین شرکت های حال حاضر دنیا دانست که همیشه با گجت های جذاب و دوست داشتنی، علاقه مندان به دنیای تکنولوژی را هیجان زده می کند. حتماً با پهپادها و گیمبال های این شرکت آشنا هستید؛ حالا DJI با گجت تازه ای به نام Osmo Pocket آمده تا فصل جدیدی را در حوزه فیلمبرداری باز کند.

در این ویدیو می خواهیم بعد از جعبه گشایی Osmo Pcket نگاه کوتاهی به آن داشته باشیم. با دیجیاتو همراه باشید.

همان طور که دیدید Osmo Pocket یک محصول جدید است که نمی توان آن را در خانواده خاصی دسته بندی کرد، انگار با اولین عضو از خانواده تازه ای از گجت ها طرف هستیم. این دستگاه قابلیت های متعددی دارد که به زودی در بررسی کامل با آنها بیشتر آشنا خواهید شد.